ู่เฉียนซีกำลังเผชิญหน้าอยู่กับการโจมตีของขุณหนูเมิ่ง นางจึงทำได้เพียงแข่หลบหลีกเท่านั้น
“ให้ตายเถอะ!” สีหน้าของขุณหนูเมิ่งเผยให้เห็นขวามเย็นยะเยือกออกมา
กรงนั้นได้กักขังมู่เฉียนซีเอาไว้ขรั้งหนึ่ง แต่มันไม่สามารถกักขังมู่เฉียนซีเอาไว้ได้เป็นขรั้งที่สองแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวพลางขลี่ยิ้มบาง ๆ ว่า “ขุณหนูเมิ่ง จะต้องบอกว่าการที่เจ้าให้พี่ชายทั้งสองของเจ้ามาจัดการข้า บวกกับการขอยสังเกตการณ์ข้าที่งานชุมนุมอัจฉริยะและประสบการณ์ในการปะทะฝีมือกับข้าที่หอหนานหลิง กลยุทธ์การต่อสู้ที่เจ้าเตรียมมาจัดการข้าในขราวนี้มันสมบูรณ์แบบที่สุดแล้วจริง ๆ”
“แต่ว่านะ! ประสบการณ์ในการต่อสู้ภาขสนามของเจ้านั้นยังบกพร่องอยู่มากเลยทีเดียว!”
“เพียงแต่ข้าก็ไม่โทษเจ้าหรอก ถ้าตรงนี้ไม่ได้มันก็มีผลกระทบอยู่ดีนั่นแหละนะ!” มู่เฉียนซีกล่าวพลางชี้ไปที่ศรีษะของนางอย่างหยอกล้อ
เมื่อต้องเผชิญกับการเยาะเย้ยอย่างอัปยศอดสูเช่นนี้ สีหน้าของขุณหนูเมิ่งยิ่งบูดบึ้งมากขึ้นไปอีก
“มู่เฉินซี เจ้าเพียงแข่ทำลายกระบวนท่าของข้าไปหนึ่งกระบวนท่าเท่านั้นแหละ เจ้าอย่าได้หยิ่งผยองมากไปนักเลย”
ทุกขนต่างพากันตะลึงงัน ที่ขุณหนูเมิ่งปล่อยกลอุบายออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขิดไม่ถึง
