ยาะเย้ย
แต่ความเร็วของมู่เฉียนซีกลับเร็วมากขึ้นกว่าเดิม และมันก็กลายเป็นร่องรอยนับไม่ถ้วน จนเขาคิดว่าโจมตีได้เพียงแค่ภาพลวงตาเท่านั้นเสียแล้ว
“พลังวายุทำลาย ดับสูญ!”
“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!”
ตูมมมม โครมมม!
การโจมตีทางทักษะวิญญาณธาตุวายุพัดโหมกระหน่ำเข้ามา
คนอื่นล่าถอยออกไปโดยไม่รู้ตัว และกล่าวอย่างประหลาดใจว่า “ช่างเป็นการโจมตีของธาตุวายุที่รุนแรงเสียจริง ๆ”
“พลังวายุทำลาย จันทราหนาวเหน็บ!”
ภายในสถานการณ์ที่สับสนวุ่นวาย มู่เฉียนซีก็วนอ้อมมาอยู่ด้านหลังของเมิ่งเสี้ยว และโจมตีอย่างต่อเนื่อง
การโจมตีของนางรวดเร็วมาก ราวกับว่านางสามารถใช้ทักษะทางวิญญาณโจมตีอย่างต่อเนื่องได้โดยไม่จำเป็นต้องหยุดพักเลยอย่างไรอย่างนั้น และดูเหมือนว่าพลังวิญญาณนั้นจะสามารถใช้ได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุดอีกด้วย
ทุกที่ภายในอากาศต่างก็เต็มไปด้วยสายลมทั้งนั้น และเมิ่งเสี้ยวก็สัมผัสได้ถึงวิกฤตที่หนักหนาเป็นอย่างมาก
ครั้นทักษะวิญญาณธาตุวายุกำลังโจมตีอย่างต่อเนื่อง เมิ่งเสี้ยวก็คำรามว่า “ไร้ประโยชน์ เจ้าเป็นเพียงแค่ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับแปดเท่านั้น แม้ว่าจะใช้ทักษะวิญญาณที่แข็งแกร่งเพียงใด ก็อย่าหวังว่าจะทำร้ายข้าได้เลย”
