่นนี้ และทุกคนต่างก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งร่างกาย จากนั้นแต่ละคนก็มองไปทางเมิ่งเสี้ยว พร้อมทั้งรู้สึกว่าพลังสีดำนั้นมีบางอย่างที่แปลกประหลาด
แน่นอนว่าอาจจะมีความเป็นไปได้ที่เขาไปฝึกฝนเคล็ดวิชาพิเศษอะไรบางอย่างมา!
เสียงที่เย็นยะเยือกเสียงหนึ่งดังขึ้น “เสี้ยวเอ๋อร์ พอแล้ว!”
เมิ่งเสี้ยวไม่พอใจ ถึงแม้สุดท้ายเขาจะลุกขึ้นมาไม่ได้แล้ว แต่เขากลับขว้างหอกยาวไปทางมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีกระโดดขึ้นไปกลางอากาศ เพื่อหลบหลีกการโจมตีของหอกยาวเล่มนั้น และปลายเท้าของนางก็กระแทกลงไปบนหอกยาวนั้น จนทำให้มันหันไปทางเมิ่งเสี้ยว หลังจากนั้นก็เตะไปที่มันหนึ่งที
ตึง!
ตัวของเมิ่งเสี้ยวกลิ้งออกไป และหอกยาวดามนั้นก็ปักลงไปในพื้นดิน
พรวด!
เมิ่งเสี้ยวที่ถูกมู่เฉียนซีเตะไปทีหนึ่ง ก็กระอักเลือดออกมาโดยตรง พร้อมด้วยใบหน้าที่ซีดเซียว
คนอื่น ๆ ต่างพากันตกตะลึงเป็นอย่างมาก “สมแล้วที่เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของดินแดนทางทิศใต้ คิดไม่ถึงเลยว่าจะเอาชนะผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตระดับเก้าคนหนึ่งได้”
“แม้ว่าจะใช้อาวุธลับ แต่ก็ยอดเยี่ยมมากถึงมากที่สุดจริง ๆ”
“……”
มู่เฉียนซีมองไปทางเมิ่งเสี้ยวแล้วกล่าวว่า “เจ้าแพ้แล้ว!”
“ข้าไม่แพ้ ข้า
