พิฆาตวิญญาณกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “แม้ว่าพลังจะน้อยนิด แต่ก็ถือว่าเรียนสำเร็จแล้ว! เมื่อเห็นว่าลูกแมวน้อยของข้าชาญฉลาดขนาดนี้ เช่นนั้นข้าก็จะไม่ลงโทษเจ้าแล้ว! พักผ่อนเสียเถอะ!”
มู่เฉียนซีจึงเริ่มรักษาอาการบาดเจ็บอีกครั้ง ส่วนฉงหมิงนั้นก็โมโหเป็นอย่างมาก เพราะมู่เฉินซีเอาแต่ต่อสู้กับพิฆาตวิญญาณ ทำให้อาณาเขตของเขาต้องเสียหายไปไม่น้อยเลยทีเดียว
“นางผู้หญิงบ้า หากเจ้าต้องการจะทรมานตนเองแล้วละก็! รบกวนเจ้าอย่ามาลงมือในอาณาเขตของข้าอีก เจ้ารู้หรือไม่ว่าพวกเจ้าทำลายสิ่งของของข้าไปมากมายแค่ไหน?” ฉงหมิงกล่าวกับมู่เฉียนซีด้วยความโกรธ
เป็นครั้งแรกที่ได้พบเจอหญิงสาวที่วิปลาสเช่นนี้ บาดเจ็บสาหัสแต่ละครั้งกลับทำตัวราวกับคนที่ไม่เป็นอะไรเลยอย่างไรอย่างนั้น อีกทั้งยังทรมานตัวเองต่อไปได้อีกด้วย!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “คุณชายฉงหมิง เจ้าอย่าขี้เหนียวขนาดนี้สิ ไม่ใช่ว่าแค่ชดใช้ด้วยเงินก็พอหรือ? เจ้าของหอหมอปีศาจอย่างข้าไม่ขาดเงินหรอก ก็แค่จ่ายเงินให้ก็จบแล้ว”
ฉงหมิงกล่าวว่า “มีเงินแล้วมันยังไง! มีเงินแล้วจะทำลายข้าวของข้าอย่างไรก็ได้หรือ? หากคราวหน้าเจ้าทำลายของของข้าอ
