ีก เจ้าก็ไสหัวออกไปจากที่นี่ซะ”
“ทำไมถึงโกรธขนาดนี้ล่ะ! ความจริงแล้วเจ้าไม่ได้โกรธที่ข้าทำลายสิ่งของในพื้นที่ของเจ้าหรอก แต่เจ้าโกรธที่ข้าบาดเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่ามากกว่าสินะ!” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ฉงหมิงกล่าวว่า “สมองของเจ้ามีปัญหาสินะ! เจ้าบาดเจ็บ ข้าก็กินอิ่มนอนหลับมีอะไรให้ต้องปวดใจกัน?”
“ความจริงแล้วข้ากำลังฝึกฝนอยู่ ครึ่งหนึ่งของพิฆาตวิญญาณถือว่าเป็นอาจารย์ของข้าเลยนะ! ข้าเรียนทักษะวิญญาณธาตุอัคคีใหม่มา เจ้าอยากลองดูหน่อยไหม?” มู่เฉียนซีกล่าว
“ตอนนี้เจ้าเป็นแค่คนเจ็บเท่านั้น จะมาลองอะไรกัน? เจ้าอยากจะให้ปากแผลเปิดขึ้นมาอีกครั้งหรืออย่างไร?” ฉงหมิงคำรามด้วยน้ำเสียงที่ไม่สบอารมณ์
“เบาเสียงลงหน่อยสิ ข้าก็เป็นคนเจ็บนะ เสียงของเจ้าดังเกินกว่าที่หูของข้ารับไม่ไหวแล้ว” มู่เฉียนซีกล่าวพลางอุดหูไปด้วย
ฉงหมิงเหลือบมองไปที่มู่เฉียนซีอย่างดุร้าย หลังจากนั้นก็พุ่งตัวออกไปด้วยความโมโห
พิฆาตวิญญาณตรงเข้ามานั่งอยู่ข้างกายของมู่เฉียนซี และมองไปที่นางพลางกล่าวว่า “รู้ความผิดแล้วหรือยัง?”
“มีเพียงข้าที่สามารถทำร้ายเจ้าได้ และไม่ว่าใครก็ไม่อาจะทำ
