กลั่นยาแล้ว อย่าไปรบกวนมันเลย”
“พิฆาตวิญญาณ ไหน ๆ เจ้าก็ไม่มีเรื่องอะไรให้ทำ เช่นนั้นเจ้าก็อยู่กำกับหลุนหุยเสียเถอะ! อย่าให้เขาแอบอู้งานได้” มู่เฉียนซีกล่าวพลางมองไปที่พิฆาตวิญญาณ
หลุนหุยตกใจเป็นอย่างมาก ”ฮืออออ! นายท่าน อย่านะ! ข้าจะไม่อู้งานแน่นอน ท่านอย่าให้ท่านพิฆาตวิญญาณคอยกำกับงานข้าเด็ดขาดเลยนะ! ข้ากลัวมากเหลือเกิน ข้ากลัวว่าเมื่อถึงตอนนั้นยาที่กลั่นออกมาจะมีแต่ยาเสียทั้งหมดมากกว่า”
ท่านพิฆาตวิญญาณเป็นอาวุธที่โหดร้ายมาก อีกทั้งยังโหดเหี้ยมทารุณเป็นที่สุดอีกด้วย ซึ่งเขากลัวมันมากจริง ๆ!
“เจ้าก็ลองกลั่นยาเสียออกมาดูสิ?” พิฆาตวิญญาณกล่าวอย่างเย็นชา
หลุนหุยได้เงียบเสียงลงไปแล้ว และมู่เฉียนซีก็คิดว่าเจ้านี่เป็นลมเพราะความหวาดกลัวไปแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “หลุนหุย ก่อนหน้านี้ข้าไม่เคยเห็นเจ้าขี้ขลาดเช่นนี้มาก่อนเลย!”
“ฮือออออ! นายท่าน ท่านไม่เห็นหรือว่าคนที่ยืนอยู่เบื้องหน้าท่านเป็นผู้ใดกัน นั่นคือท่านพิฆาตวิญญาณนะ! ท่านพิฆาตวิญญาณ” หลุนหุยอยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา นายท่านไม่กลัว แต่พวกมันกลัวมากเลยนี่นา
มู่เฉียนซีไม่สนใจว่าภายในใ
