จของหลุนหุยจะหม่นหมองมากมายแค่ไหน และหลุนหุยก็ทำได้เพียงปรุงยาต่อไปอย่างเชื่อฟัง
ฉงหมิงกล่าวอย่างประหลาดใจว่า ”หม้อเทพที่สามารถกลั่นยาได้ด้วยตนเองหรือ หากข้าสามารถหลอมหม้อเทพเช่นนี้ออกมาได้ หอหมอปีศาจของเจ้าคงมีอยู่ต่อไปไม่ได้แล้วเป็นแน่”
“พ่อหนุ่มน้อย บนโลกใบนี้หม้อยาเช่นนี้มีเพียงข้าเท่านั้น หากเจ้าจะหลอมหม้อเทพที่คล้ายข้า ก็ไปฝึกฝนอย่างยากลำบากสักหมื่นปีก่อนค่อยมาพูดเถอะ!”
หากหม้อยาเช่นนี้สามารถหลอมออกมาได้อย่างง่ายดาย ก็คงจะไม่มีคนตั้งใจเรียนทักษะการปรุงยาขนาดนั้น เพื่อจะได้กลายเป็นนักปรุงยาอีกแล้ว
ถึงแม้จะมีหม้อยาเช่นนี้อยู่ แต่การกลั่นยาของหลุนหุยก็ยังคงต้องการพลังวิญญาณอยู่ดี และก็ไม่ใช่ว่าใครก็จะสามารถมอบให้ได้
เมื่อหลุนหุยกลั่นยาได้อย่างราบรื่น พวกเขาก็กลับไปหลอมอาวุธต่อ
ก่อนที่จะลงมือต่อสู้ คนของพวกเขาแต่ละคนต่างมีอาวุธลับต่าง ๆ อยู่ในมือเรียบร้อยแล้ว ถึงแม้ว่าตอนนั้นจะสู้ไม่ได้ ก็จะสามารถสังหารพวกเขาได้เช่นกัน!
เมื่อเตรียมตัวได้พอประมาณแล้ว และเหลือเพียงโอกาสที่เหมาะสมเท่านั้น
มู่เฉียนซีกำลังพักผ่อนอยู่ด้านนอก ทันใดนั้นร่างทั้งร่างก็ถูกปกคลุมอยู่
