ท่ามกลางเงามืด มู่เฉียนซีลืมตาขึ้นแล้วกล่าวว่า ”พิฆาตวิญญาณ มีอะไรอย่างนั้นหรือ?”
พิฆาตวิญญาณกล่าวว่า “ลูกแมวน้อย เจ้าคงจะยังไม่ลืมใช่หรือไม่! ข้าช่วยเหลือเจ้าอีกทั้งยังแก้แค้นให้เจ้าด้วย หรือว่าเจ้าไม่ควรขอบคุณข้าอย่างนั้นหรือ?”
“กระบี่อย่างเจ้าเป็นของข้า ช่วยเหลือข้าหรือว่าไม่ใช่การช่วยเหลือตัวเองอย่างนั้นหรือ?”
“แต่ว่าหลังจากที่ข้าช่วยเจ้าลูกแมวน้อยอย่างเจ้าแล้ว ข้าก็ตัดสินใจว่าจะลงโทษเจ้า และข้าก็เลื่อนเวลามานานมากแล้ว ลูกแมวน้อยเจ้าเตรียมตัวรับการลงโทษมาพร้อมหรือยัง?” พิฆาตวิญญาณก้มต่ำลง และเข้ามากระซิบที่ข้างหูของมู่เฉียนซี
.
