“ข้าจะพูดจาไร้สาระกับเจ้าให้โง่ไปทำไม ลงมือทำเลยจะดีกว่า! พลังจิตวิญญาณถูกใช้จนหมด ไหนจะพลังวิญญาณถูกใช้ไปอีก ไม่หลับไม่นอนตลอดสามวันสามคืน คิดไม่ถึงว่ายังจะดึงดันอยู่อีก หาเรื่องตายชัด ๆ!”
ตึง!
ฉงหมิงล้มลงไปบนพื้น จากนั้นก็มีคนเดินเข้ามา
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ลากคุณชายของพวกเจ้ากลับไปแล้วให้เขานอนสักตื่นหนึ่ง”
พวกเขาค้นพบว่าคุณชายของพวกเขาได้หลับไปแล้วจริง ๆ และจากนั้นก็มองไปที่มู่เฉินซีด้วยความซาบซึ้งแล้วกล่าวว่า “หากคุณชายของพวกเราหมกมุ่นอยู่กับการหลอมอาวุธก็จะไม่ดูแลร่างกายเลย โชคดีที่คนที่เอาใจใส่อย่างแม่นางมู่อยู่ที่นี่ด้วย”
พวกเขาพาฉงหมิงออกไปอย่างเคารพนบนอบ และขบคิดอยู่ภายในใจว่า คุณชายของพวกจะต้องมีผู้หญิงมาดูแลจริง ๆ!
แต่ทว่าหลายปีมานี้คุณชายของพวกเขาไม่มีความสนใจในหญิงสาวเลย ในสายตาของเข้าหินแร่ก้อนหนึ่งยังดีกว่าหญิงสาวเสียอีก
หลังจากที่นอนไปแล้ววันหนึ่ง ท่าทางของฉงหมิงก็กระปรี้กระเปร่ามีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที เขาพุ่งตัวเข้ามาแล้วกล่าวว่า “เจ้าลอบโจมตีข้าโดยไม่ได้รับความยินยอมจากข้าอีกแล้วนะ!”
“พรืดด! หากต้องผ่านการเห็นชอบของเจ้า เช่นนั้นมันจะเรียกว่าลอบโจมตีหรือ? ” มู่เฉียนซีกล่าว
