าตลอด แต่เวลานี้เมื่อฉงหมิงถูกชื่นชมเขากลับรู้สึกกระสับกระส่ายไปทั้งตัว หลังจากนั้นใบหูของเขาก็แดงระเรื่อขึ้นมาทันที
เขากล่าวอย่างอวดดีเป็นอย่างยิ่งว่า “นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว! ให้รู้เสียบ้างว่าข้าฉงหมิงนั้นคือผู้ใดกัน?”
หากว่าหางของเขาสามารถงอกยาวออกมาได้แล้วละก็ คาดว่าหางนี้น่าจะยกสูงเสียดฟ้าได้เลยทีเดียว
“เจ้าบอกว่านอกจากสองอย่างนี้แล้ว ยังมีอาวุธลับอื่นอีก รีบหลอมออกมาให้ข้าดูเร็วเข้า” ฉงหมิงกล่าวอย่างตื่นเต้น
เห็นได้ชัดว่าหากเขาก้าวผิดจังหวะก็ไม่อาจยืนอย่างมั่นคงได้ แต่เจ้าหมอนี่ก็ยังคงตื่นเต้นอยู่ดี และเขาคงจะชอบหลอมอาวุธมากจริง ๆ!
“ตอนนี้เจ้าจำเป็นที่จะต้องพักผ่อน!”
“สติของข้าสมบูรณ์ดี มีตรงไหนที่ต้องการพักผ่อนกัน! หรือว่าเจ้าไม่อยากทำตามข้อตกลง หากไม่บอกวิธีสร้างอาวุธลับอื่นกับข้า! เช่นนั้นข้าก็ไม่อยากร่วมมือด้วยแล้ว” ฉงหมิงกระวนกระวายใจ
ฟึ่บ! มู่เฉียนซีหยิบเข็มยาออกมา จากนั้นมันก็ตรงเข้าไปปักลงบนคอของเขา
ฉงหมิงกล่าวด้วยความโกรธเคืองว่า “ให้ตายเถอะ! เจ้าลอบโจมตีข้าอีกแล้วนะ!”
“นี่เจ้าวางยาพิษอะไรข้ากันแน่? ทำไมง่วงเช่นนี้!”
มู่เฉียนซีดึงเข็มกลับมาจากนั้นก็สะบัดมือพลางกล่าวว่า
