มื่อร่างไร้วิญญาณเหล่านี้ถูกส่งกลับไป คนของสำนักหลางซิงและตระกูลเซี่ยโหวก็โกรธเคืองขึ้นมาอีกครั้ง “ใครบังอาจ? สำนักเจี้ยนเหมินเป็นคนทำรึ? พวกเขากล้าดีอย่างไร”
“ไม่ใช่สำนักเจี้ยนเหมินขอรับ แต่เป็นคุณชายฉงหมิง และเขาก็ได้เอาตัวมู่เฉินซีไปด้วย และตอนนี้ก็ไม่ชัดเจนว่ามู่เฉินซีอยู่ที่ใดขอรับ!”
“คุณชายฉงหมิง ไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะกล้าตั้งตัวเป็นศัตรูกับพวกเรา ข้าจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว! ไปตรวจสอบมาให้ข้าเดี๋ยวนี้ ว่าเขาอยู่ที่ใด? กล้ามาฆ่าคนของข้า ใจกล้าไม่น้อยเลยทีเดียว!”
“ขอรับ!”
มู่เฉียนซีถูกลักพาตัวไปแล้ว นางได้ออกมาจากสำนักเจี้ยนเหมิน และถูกปิดตาทั้งสองข้างเอาไว้
และเมื่อนางสามารถมองเห็นได้อีกครั้ง นางก็ค้นพบว่าตนเองอยู่ในป้อมปราการที่แน่นหนาแห่งหนึ่ง
“เจ้าไม่กลัวบ้างเลยหรืออย่างไร?” เสียงที่ทุ้มต่ำเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
“ข้ายุ่งวุ่นวายมาทั้งวันแล้ว ข้าหิว พวกท่านจะเริ่มกินข้าวกันเมื่อไรหรือ?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
ไม่ใช่ว่าไม่กลัวบ้าง แต่ไม่กลัวเลยแม้แต่น้อยต่างหาก
และเมื่อเขาเห็นว่านางไม่มีท่าทีแยแสใด ๆ เลย น้ำเสียงของฉงหมิงก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมมากยิ่งขึ้น “เจ้าไม่กลัวว่าข้าจะฆ่าเจ้าหรือไร”
“หากเจ้าต้องกา
