ปที่มู่เฉียนซีด้วยความตกตะลึง
“ถูกกระแทกออกไปตั้งขนาดนั้น มู่เฉินซีกลับไม่ได้รับบาดเจ็บเลยสักนิด! ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าร่างกายของนางแข็งแกร่งมาก แต่ก็ไม่คิดเลยว่าจะแข็งแกร่งมากถึงเพียงนี้?”
“แข็งแกร่งผิดมนุษย์มนาเสียจริง นอกจากเสื้อผ้าที่ขาดเป็นรูแล้ว นางก็ไม่ได้รับบาดเจ็บเลย”
“ความรวดเร็วนั้นก็ยากเกินที่จะคาดเดา และสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกฆ่าตายโดยไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ”
อย่าว่าแต่พวกเขาตกใจเลย หลงเซินเองก็ตกใจจนแทบขาดสติไปเลยเช่นกัน
ฉินเฟิงจู่กล่าวว่า “แม่สาวน้อยผู้นี้จะสุดยอดเกินไปแล้ว! ความสามารถจะแข็งแกร่งอะไรขนาดนั้น คิดไม่ถึงเลยว่าจะมาแย่งงานนักหลอมอาวุธกับพวกเราด้วย มันจะไม่มีเหตุผลเกินไปแล้ว”
หลังจากที่วิกฤตถูกคลี่คลาย หลงเซินจึงกล่าวว่า “ขอบคุณแม่นางมู่มากที่ช่วยชีวิตข้าเอาไว้”
ผู้นำสมาคมกล่าวกับฉินเฟิงจู่ว่า “ไอ้เฒ่า แม่สาวน้อยมู่ช่วยชีวิตลูกศิษย์ของเจ้าเอสไว้ ไม่ต้องพูดถึงการทดแทนบุญคุณด้วยใจและกายเลย อย่างน้อยก็ให้ลูกศิษย์ของเจ้ามอบหินแร่ที่รวบรวมมาได้ให้แม่สาวน้อยมู่เป็นของขวัญขอบคุณเสียหน่อยเถอะ!”
ฉินเฟิงจู่กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ทุกคนต่างก็เป็นมิตรสหายกัน ถึงขั้นต้องให้ของขอบคุณ ช่างทำร้ายความรู้ส
