ึกกันเสียเหลือเกิน”
“ช่างหน้าด้านหน้าทน ครั้งนี้ข้านับถือเจ้าเลยจริง ๆ” ผู้นำสมาคมกัดฟันกล่าว
และในเวลานี้มู่เฉียนซีก็มองไปทางหลงเซินพลางกล่าวว่า “หลงเซิน หากเจ้ารู้สึกขอบคุณข้าละก็ เช่นนั้นก็เอาหินแร่ที่เจ้าหาเจอมาให้ข้าเลือกเถอะ!”
หลงเซินผงะไปครู่หนึ่ง “เจ้าพูดว่าอะไร?”
“ข้าใช้เวลานานถึงเพียงนี้แต่ก็หาหินแร่เจอเพียงแค่สองชิ้นนี้เท่านั้น จำนวนมันไม่พอน่ะ และอาจารย์ของเจ้าก็เป็นคนกำหนดสถานที่เอาไว้ เจ้าจึงขุดมาได้ไม่น้อย เอามาให้ข้าดูหน่อยเถอะ!” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
เดิมทีแล้วนางคอยติดตามเขาอย่างเงียบ ๆ นั่นก็เพื่อที่จะรอให้หลงเซินหาหินแร่ให้ได้อย่างเพียงพอและหลังจากนั้นนางค่อยลงมือแย่งชิงมา แต่กลับคิดไม่ถึงว่าหลงเซินจะค้นพบถ้ำแห่งนี้ และทำให้นางสามารถรวบรวมแกนวิญญาณมาได้อีกเม็ดหนึ่ง
แม้ว่าจะมีแกนวิญญาณ แต่นางก็ไม่ได้วางแผนจะปล่อยเจ้าแกะน้อยที่เลี้ยงไว้จนอ้วนพีอย่างหลงเซินไปหรอกนะ!
ฉินเฟิงจู่กล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “สมแล้วที่เป็นคนของสมาคมนักหลอมอาวุธ คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีความคิดเหมือนกับตาแก่อย่างเจ้าไม่มีผิด! ลูกศิษย์ของข้า อย่าตอบรับเด็ดขาดเลยนะ!”
หลงเซินกล่าวว่า “เรื่องที่แม่นางม
