นี้ไม่มีอันตรายอะไร ดังนั้นเขาจึงได้ให้เด็กน้อยทั้งสองบุกเข้าไปได้ อีกทั้งยังไม่ให้ใครคอยไปคุ้มกันอีกด้วย
แต่กลับไม่คาดคิดเลยว่า ใต้ดินของสายแร่แห่งนี้จะมีของที่แปลกประหลาดซ่อนอยู่
“ไปเตรียมสัตว์เทพที่บินเร็วที่สุดมาให้ข้า เร็ว! ข้าจะต้องไปช่วยเหลือลูกศิษย์ข้า!”
“มันสายไปแล้ว! มันสายไปแล้วอย่างนั้นหรือ?” ฉินเฟิงจู่กล่าวด้วยตัวสั่นเทา
แขนเสื้อถูกเผาไปแล้ว และสิ่งเหล่านี้ก็พุ่งเข้าใส่หลงเซินอีกครั้ง ตอนนี้เขาถูกต้อนให้จนมุมและไม่สามารถหลบหลีกได้อีกแล้ว
หลงเซินใกล้ที่จะสิ้นหวังเต็มทีแล้ว หรือว่าเขายังไม่ทันที่จะสร้างเกียรติยศให้กับโรงหลอมอาวุธขั้นสุดยอดของเขา แต่กลับต้องมาตายอยู่ที่นี่เสียแล้วอย่างนั้นหรือ?
ในเวลานี้เอง ก็มีได้ลมกระโชกแรงพัดเข้ามาภายในถ้ำ และน้ำเสียงที่คมชัดเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น “เกราะพลังวายุ!”
สายลมนั้นได้พัดแสงสว่างเหล่านั้นให้แยกออกไป และทำให้พวกมันไม่สามารถเข้าใกล้หลงเซินได้ หลงเซินตะลึงงั้นไปครู่หนึ่ง คนผู้นั้นก็คือมู่เฉินซีนั่นเอง
แผ่นหลังของฉินเฟิงจู่ถูกปกคลุมไปด้วยเหงื่อเย็น ยังดี ยังดีที่เซินเอ๋อร์ยังไม่เป็นอะไร
“หนีเร็วเข้า!” ฉินเฟิงจู่ร้องตะโกน
แต่ทว่ามู่เฉียน
