ไม่กลัว แล้วพวกข้าสมาคมนักหลอมอาวุธมีอะไรต้องกลัวกันเล่า!” ผู้นำสมาคมกล่าวด้วยรอยยิ้ม
หลังจากที่ยืนยันคนที่เลือกได้แล้วก็ให้นางไปเตรียมตัว และแม้ว่ามู่หรงโช่วจะไม่สามารถเข้าร่วมได้ แต่ผู้นำสมาคมก็ยังไปหาเขาอยู่ดี
ผู้นำสมาคมกล่าวกับเขาว่า “การไปงานแลกเปลี่ยนการหลอมอาวุธกับสุดยอดนักหลอมอาวุธ พวกเขาไม่อนุญาตให้เจ้าเข้าร่วม ข้าเลยให้แม่สาวน้อยมู่เฉินซีผู้นั้นไปเข้าร่วมแทนแล้ว”
“อื้ม!”
“แม้ว่าเจ้าจะไม่ได้ไปแข่งขัน แต่ก็ไปคอยสนับสนุนอยู่ที่สนามได้นะ! ถือว่าให้เกียรติสักหน่อย”
“ข้าต้องการที่จะวิจัยขนปีกหงส์ทมิฬ ไม่มีเวลาไปหรอก” มู่หรงโช่วปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมาเป็นอย่างมาก
“ข้าเองก็มีความสนใจต่อของเล่นชิ้นนั้นเช่นกัน อย่างนั้นเจ้าอยู่ศึกษามันไปเถอะ! ถึงอย่างไรการแข่งขันคราวนี้สุดยอดนักหลอมอาวุธก็ต้องพ่ายแพ้อย่างไม่ต้องสงสัยอยู่แล้ว ไม่มีอะไรให้ต้องเป็นห่วง เช่นนั้นเจ้าไม่จำเป็นต้องไปก็ได้ เพราะอย่างไรคนของสุดยอดนักหลอมอาวุธทุกคนก็ไม่อยากที่จะเจอเจ้าเท่าไรนักหรอก” ในเมื่อเขาไม่อยากไปผู้นำสมาคมก็ไม่บังคับเช่นกัน
ถึงแม้ท่านผู้นำสมาคมจะบอกว่าความสามารถของลูกศิษย์ของสุดยอดนักหลอมอาวุธของสำนักเจี้ยนเหมินเหล่าน