”
ภายใต้การเร่งเร้าของมู่หรงโช่ว ทำให้พวกเขาห่อสินค้ากันอย่างมือเป็นพัลวัน และหลังจากนั้นมู่หรงโช่วก็จ่ายเงินอย่างรวดเร็ว
ในตอนที่พวกเขากำลังเตรียมตัวที่จะจากไป คุณหนูเฮยกล่าวขึ้นว่า “พวกเจ้า…พวกเจ้าหยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
มู่หรงโช่วเดินตรงออกไป โดยที่ไม่แม้แต่จะเหลือบตามองนาง และคาดว่าคุณหนูเฮยคงจะถูกมองว่าเป็นเพียงแค่แมลงวันตัวหนึ่งเท่านั้น
“ฮืออออ!” เมื่อเห็นร่างของพวกเขาทั้งสอง คุณหนูเฮยก็รู้สึกน้อยใจเป็นอย่างมาก และนางก็ร้องไห้ออกมา
ถึงการร้องไห้นี้จะไม่ทำให้สิ่งที่นางแต่งมาบนหน้าเลอะเทอะเปรอะเปื้อน แต่ใบหน้านั้นก็ดูค่อนข้างน่าเกลียดไม่น้อยเลยทีเดียว
“ไปตรวจสอบมา ไปตรวจสอบมาเดี๋ยวนี้ ว่าที่จริงแล้วหญิงสาวผู้นั้นเป็นใครกันแน่? บัดซบนัก คิดไม่ถึงเลยว่าจะสามารถทำให้ท่านพี่มู่หรงเคลิบเคลิ้มหลงใหลได้ถึงเพียงนี้”
“ขอรับ! คุณหนูใหญ่!”
“คุณหนู ท่านอย่าร้องไห้เลย! เด็กสาวแก่นแก้วเช่นนั้นจะสู้ท่านได้อย่างไร”
“……”
คนของสมาคมการค้าเฮยอวิ๋นแห่งนี้ต่างพากันปลอบประโลมคุณหนูท่านนี้
ทันทีที่ออกจากประตูมู่เฉียนซีก็ต้องการจะไปยังร้านค้าอื่น ๆ อีก มู่หรงโช่วจึงกล่าวว่า “เจ้าต้องการซื้อหินแร่แบบไหนก็บอกข้ามา ข้าส่งคนไปซื้
