”
บรรยากาศภายในสมาคมนักหลอมอาวุธค่อนข้างที่จะดีมาก และพวกเขาเหล่านั้นก็กระตือรือร้นมากเลยทีเดียว “ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ไปหาคนที่หนังเหนียวมาสักสองสามคนเถอะ เมื่อถึงตอนที่ศิษย์พี่มู่หรงจะไล่ฆ่าก็ยังพอสามารถขัดขวางไว้ได้สักหน่อย”
“ใช่แล้ว ใช่ ๆ!”
พวกเขาได้แนะนำคนที่ดูหนังเหนียว แข็งแกร่งและดูมีพละกำลังมากสองสามคนมาเป็นผู้นำทางให้กับมู่เฉียนซี และหลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็ออกจากสมาคมนักหลอมอาวุธไป
สมาคมนักหลอมอาวุธตั้งอยู่ที่เมืองเจี้ยนเหมินซึ่งเป็นเมืองหลักในดินแดนทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของราชวงศ์ตงหวง มู่เฉียนซีจึงกล่าวว่า “ศิษย์พี่ทุกท่าน พาข้าไปกินข้าวที่ร้านอาหารที่ทำอาหารอร่อยและแพงที่สุดของที่นี่ก่อนค่อยคุยกัน”
“นั่นมัน…สิ่งนี้มันจะไม่ทำให้แม่นางมู่สิ้นเปลืองมากเกินไปอย่างนั้นหรือ?”
“ไม่เป็นไรเลย!”
แต่เมื่อพวกเขาครุ่นคิดดูแล้ว มันก็ใช่ ในหนึ่งวันนางสามารถหลอมอาวุธศักดิ์สิทธิ์ตามใจชอบได้มากมายขนาดนั้น แน่นอนว่าแม่นางมู่ต้องไม่ขาดเงินอยู่แล้ว
มู่เฉียนซีลงมืออย่างใจกว้าง ศิษย์พี่เหล่านี้ต่างรู้สึกว่าเมื่อถึงตอนที่ศิษย์มู่หรงมาหาเรื่องแม่นางมู่ พวกเขาจะต้องขัดขวางอย่างแข็งขัน และไม่หวาดกลัวแน่นอน
เพียงแต่หลังมื้ออาหาร
