ยงพอที่จะศึกษาอาวุธลับระดับนี้ได้
“ใครน่ะ?” เมื่อค้นพบว่ามีคนบุกรุกเข้ามา ก็มีเสียงที่ดุร้ายเสียงหนึ่งดังขึ้น
และทันในนั้น คลื่นความร้อนก็ได้พุ่งเข้าไปจู่โจมมู่เฉียนซีจากทุกหนทุกแห่ง ซึ่งมันคือการโจมตีด้วยพลังธาตุอัคคีของมู่หรงโช่วนั่นเอง
ร่างสีม่วงสว่างวาบขึ้น และสามารถหลบหลีกการโจมตีนี้ได้ แต่ทว่ารูปภาพที่อยู่บนพื้นกลับไม่ได้โชคดีเช่นนั้น
พรึ่บ!
ทันใดนั้นกระดาษที่อยู่บนพื้นก็ติดไฟขึ้นมา และวิกฤตก็ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ ผลก็คือพวกมันทั้งหมดถูกเผาไปจนสิ้นในทันที
การหลอมอาวุธอย่างต่อเนื่องทำให้สูญเสียพลังวิญญาณไปเป็นอย่างมาก บวกกับเขาได้พยายามคำนวณหลักการในการหลอมขนปีกหงส์ทมิฬอยู่ตลอดทั้งคืน เป็นผลทำให้มู่หรงโช่วหลับไปเพราะความเหน็ดเหนื่อยและในเวลานี้ก็ถูกปลุกขึ้นมาด้วยกลิ่นควันไฟ
“แค่ก แค่ก แค่ก!”
เมื่อเห็นผลงานที่เขามุมานะทำอยู่ทั้งคืนถูกเผาจนไม่เหลือซาก และทั่วทั้งห้องหนังสือต่างก็ถูกเผาไปแล้ว
เขาจึงออกคำสั่งว่า “ยังจะตะลึงอะไรกันอยู่เล่า? ยังไม่รีบมาช่วยกันดับไฟอีก! หนังสือที่ข้ารวบรวมไว้จะถูกเผาไปทั้งหมดแล้ว”
มีร่างสองสามร่างโผล่ออกมาจากในที่ลับ ความสามารถของพวกเขาน่