ว่าข้าไม่บอกอยู่แล้ว แต่หากกลายเป็นคนของข้า ข้าจะบอกเจ้าก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย!”
ทันทีที่คนของสมาคมหลอมอาวุธมาถึงและได้ยินคำพูดนี้ของมู่เฉินซี พวกเขาต่างก็พากันสับสนขึ้นมาเล็กน้อย!
นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? แม่นางมู่ชอบศิษย์พี่มู่หรงอย่างนั้นหรือ?
“เจ้าพูดอะไรน่ะ?” สายตาของมู่หรงโช่วลุกโชนขึ้นมาทันที
“นี่เจ้ากำลังเข้าใจอะไรผิดอยู่หรือเปล่า? ข้าบอกว่า หากเจ้ากลายมาเป็นลูกศิษย์ของข้า ข้าก็จะบอกเจ้า!” มู่เฉียนซีกล่าวพลางหัวเราะเบา ๆ ออกมา
“นับถือเจ้าเป็นอาจารย์หรือ ไม่มีทางเสียหรอก!” มู่หรงโช่วกัดฟันกล่าว และทันใดนั้นเขาก็กระโดดและพุ่งตัวตรงไปทางมู่เฉียนซี ผลก็คือเขาอ่อนเพลียเกินไป จนเกือบที่จะล้มลงไปอยู่แล้ว
“คุณชาย!” ทันใดนั้นก็มีคนผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาพยุงเขาเอาไว้ แต่ทว่ายังคงมองไปทางมู่เฉียนซีอย่างโกรธเคืองเป็นอย่างมาก
สำหรับทักษะการหลอมอาวุธของมู่หรงโช่ว เขามีความมั่นใจมากมาโดยตลอด และมีน้อยคนนักที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของเขา การแข่งขันที่เสมอกับมู่เฉินซีเมื่อวานนี้ได้กระตุ้นจิตวิญญาณในการต่อสู้ของเขาขึ้นมา บวกกับขนปีกหงส์ทมิฬนั่นด้วย
วันนี้ทันทีที่ถูกมู่เฉินซียั่วยุอีกครั้ง อารมณ์ที่รุนแรง
