ถึงแม้จะไม่รู้ว่าคนเหล่านั้นกำลังหัวเราะสิ่งใดอยู่ ทว่าเซียวซ่านก็รู้สึกโกรธเป็นอย่างยิ่ง เขาต้องการให้ผู้คนเหล่านี้รับรู้ถึงความแข็งแกร่งของเขา
สิ้นเสียงเขาก็ทะยานขึ้นสู่ท้องนภา แล้วพุ่งเข้าหาชิงเสวียนอย่างรวดเร็ว
ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเพราะคนคนนี้ ล้วนเป็นความผิดของเขา!
หากไม่ใช่เพราะคนผู้นี้สวมอาภรณ์เก่าจนขาดรุ่งริ่งเหมือนขอทานละก็ น้องชายของเขาก็คงจะไม่เข้าใจผิด แล้วต้องกลายเป็นที่หัวเราะเยาะของผู้อื่นเช่นนี้อย่างแน่นอน
เมื่อพบว่าอีกฝ่ายพุ่งเข้ามาโจมตีอย่างกะทันหัน ชิงเสวียนก็ยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยอยู่อย่างเคย ภายในชั่วพริบตากระบี่ปีศาจก็ออกมาจากฝัก
กระบี่ปีศาจอันน่าเกรงขามผ่าลงมากลางอากาศ ความเร็วนั้นราวกับสายฟ้าก็มิปาน เซียวซ่านรู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง!
จะเป็นไปได้อย่างไร? กระบี่ของเจ้านั่นอันตรายถึงเพียงนี้เชียวรึ
เซียวซ่านนำอาวุธป้องกันศักดิ์สิทธิ์ออกมาต้านกระบี่ไว้
ปัง!
บนอาวุธป้องกันศักดิ์สิทธิ์ปรากฎร่องรอยไว้อย่างชัดเจน
เซียวซ่านกล่าว “เมื่อครู่ข้าประเมินเจ้าต่ำไป ต่อจากนี้ข้าจะทำให้เจ้าได้รู้ว่าข้าเป็นใคร!”
เซียวซ่านลงมือโจมตีอีกครั้ง เขาระเบิดพลังผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตระดับ
