เจ็ดออกมา ชิงเสวียนเองก็เช่นกัน
ปัง!
ทั้งสองเข้าปะทะกันอย่างรุนแรง พลังของคนทั้งสองอยู่ในระดับที่เทียบเท่ากัน
คนอื่นต่างก็รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง “เขาเป็นเพียงผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตระดับเจ็ดเท่านั้นเองหรือ?”
“พลังของผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตระดับเจ็ดก็สามารถขึ้นมาถึงชั้นแปดได้อย่างนั้นหรือ สุดยอดไปเลย!”
“……”
อะไรนะ? ชั้นแปด!
เมื่อคนของสำนักเซียวไห่ได้ยินเช่นนั้น พวกเขาก็ไม่อยากจะเชื่อเป็นอย่างยิ่ง พลังนั้นแข็งแกร่งกว่าคุณชายของพวกเขาเสียอีก
เซียวซ่านกล่าวเยาะเย้ย “ก็เพียงแค่โชคดีเท่านั้น ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าจะเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้”
ปัง!
ทว่ายิ่งต่อสู้กันไปเรื่อย ๆ เซียวซ่านก็ยิ่งตกอยู่เป็นรอง
เขาเปรียบดั่งดอกไม้ที่ถูกปลูกขึ้นในห้องอุ่น ทว่าชิงเสวียนนั้นเปรียบดั่งกระบี่หยกที่ผ่านลมพายุอาบโลหิต ผ่านการรบราฆ่าฟันมานับไม่ถ้วนก็มิปาน
ถึงแม้มองภายนอกแล้วทั้งศักยภาพและพลังวิญญาณจะเทียบเท่ากัน ทว่าผู้ใดจะเป็นฝ่ายแพ้หรือชนะ ขณะนี้ก็เป็นที่ประจักษ์แล้ว
ขณะนี้กระบี่ปีศาจได้แผ่ซ่านไอสังหารออกมา ไอสังหารนี้ทำให้เซียวซ่านมีเหงื่อเย็นผุดขึ้นทั่วแผ่นหลัง เขารู้สึกหวาดหวั่น
