นเพลี้ยงพล้ำไปในชั่วพริบตา เขากลิ้งลงจากภูเขาไปราวกับลูกหนังลูกหนึ่งก็มิปาน
“ท่านพี่”
“คุณชาย!”
พวกเขาร้อนใจเป็นอย่างยิ่ง ผลปรากฏว่าร่างสีดำก็ได้กวาดเอาพวกเขาลงภูเขาตามเซียวซ่านไปด้วยเช่นกัน
และผู้ที่ลงมือจัดการก็คือ ฉู่หลีนั่นเอง
เขากล่าว “ศิษย์น้อง พวกเราไปกันเถอะ!”
“อื้ม!”
เมื่อได้เห็นกลุ่มคนเหล่านั้นแล้ว คนอื่น ๆ ก็ชะงักงันกันไปชั่วขณะ
“เพียงโจมตีแค่ครั้งเดียวก็จัดการผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตระดับเจ็ดได้แล้ว นางเป็นเพียงผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับเจ็ดเองไม่ใช่หรือ? ใช่หรือเปล่า? ข้าจะต้องตาฝาดเห็นบำเพ็ญภูตขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับเจ็ดตัวปลอมแน่ ๆ”
“แปลกประหลาดเกินไปแล้ว! หากผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตในใต้หล้านี้จะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ แล้วคนอื่น ๆ จะยังมีชีวิตกันต่อไปได้อย่างไร”
“……”
เมื่อพวกเขากลิ้งลงสู่ตีนภูเขาแล้ว พวกของมู่เฉียนซีก็ได้หายลับไปแล้วเช่นกัน พวกเขาจึงทำได้เพียงก่นด่าสาปแช่งอยู่ที่ตีนภูเขาเท่านั้น
เมื่อได้พบเจอกับสหาย หลังจากผ่านการทดสองแล้ว พวกเขาก็ได้มารับประทานอาหารกันที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง
มู่เฉียนซีทอดมองไปยังชิงเสวียนแ
