ล้วกล่าว “พลังของเจ้าเพิ่มพูนขึ้นเร็วมากเลยนะ!”
“ถูกเจ้ากระตุ้นอย่างไรเล่า หากช้าไปก็คงไม่ได้!” ชิงเสวียนกล่าวตอบ
ไป๋จิ่งเยว่กล่าวด้วยสีหน้าขมขื่น “คนที่ถูกกระตุ้นคือข้า ก่อนหน้านี้ลำดับพลังของข้าสูงที่สุด แต่ตอนนี้ไม่เพียงแค่เทียบเท่าซีไม่ได้เท่านั้น แต่ยังเกือบถูกพี่ชิงเสวียนไล่ตามทันแล้วด้วย”
“ซีซี อาหารมาแล้ว! ข้าคีบอาหารให้ซีซี” จูเชว่ขยับเข้ามาแล้วกล่าวด้วยท่าทางกระตือรือร้น
เขาไม่ชอบให้ซีซีไปพูดจาหยอกล้อกับคนเหล่านี้เลยสักนิด หึ!
พวกเขาอยู่พุดคุยกันครู่หนึ่ง จากนั้นก็แยกย้ายกันกลับโรงเตี๊ยมไป คนทั้งสองที่ถูกกระตุ้นก็คิดจะลอบฝึกฝนต่อไปอย่างลับ ๆ แล้วค่อยมาพบเจอกันในวันประลองอีกครั้ง
ส่วนมู่เฉียนซีครั้นกลับมาถึงหอหมอปีศาจแล้ว นางก็กล่าวกับจูเชว่ “จูเชว่ ข้ามีอยู่วิธีหนึ่ง?”
ขนตาอันเปรียบดั่งปีกผีเสื้อของจูเชว่ก็กระพริบขึ้นลงเล็กน้อย เขากล่าวด้วยท่าทางตื่นเต้น “ซีซี เจ้ามีความคิดเห็นอันใดต่อข้า? ความคิดเห็นอันใดเจ้าว่ามาตามสบาย ไม่ว่าจะเป็นความคิดอันใดข้าก็จะทำให้เจ้าพอใจให้ได้”
มู่เฉียนซีรู้สึกเหนื่อยใจเล็กน้อย “รบกวนเจ้าช่วยฟังข้าให้เข้าใจก่อนจะได้หรือไม่”
จูเชว่กล่าวด้วยท่าทางไร้เดียงสาเป็น
