กลอนได้พัดโชยไปทั่วทุกซอกมุมของเมืองหนานหวัง นี่เป็นยาลูกกลอนขั้นเทวะเก้าชั้น ทุก ๆ คนที่ได้กลิ่นอันหอมหวนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะสูดดมเข้าไปให้เต็มปอด
“ยาลูกกลอนขั้นเทวะเก้าชั้น สำเร็จแล้ว!”
“ท่านผู้นั้นเป็นนักปรุงยาที่สามารถกลั่นยาลูกกลอนขั้นเทวะเก้าชั้นออกมาได้ สวรรค์! หรือว่าเขาจะเป็นหมอปีศาจ?”
นักปรุงยาระดับเทพมีการแบ่งออกเป็นระดับสูงและระดับต่ำ ส่วนยาลูกกลอนขั้นเทวะเองก็มีการแบ่งออกเป็นระดับหนึ่งถึงระดับเก้าเช่นกัน ยิ่งสามารถกลั่นยาลูกกลอนออกมาในระดับที่สูงเท่าไรได้ ก็ยิ่งเก่งกาจยอดเยี่ยมมากขึ้นเท่านั้น
เกรงว่าในดินแดนซวนเทียน นักปรุงยาในระดับนี้คงมีไม่เกินสามคน
แต่ถึงแม้จะมีนักปรุงยาระดับเทพขั้นที่เก้าอยู่ ทว่าพวกเขาก็ไม่เคยได้ยินว่านักปรุงยาเหล่านั้นจะสามารถทำได้ดั่งท่านผู้นี้เลย ขณะปรุงยาก็สามารถทำให้ผู้คนคุกเข่ายอมจำนนแทบเท้าได้
นิรันดร์นำยาลูกกลอนที่หลอมออกมาได้ให้กับมู่เฉียนซีแล้วกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “ศิษย์ที่รัก ฝีมือของอาจารย์เป็นอย่างไรบ้าง? นี่เจ้าไม่ได้หลงเสน่ห์ของข้าหรอกใช่หรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าวตอบ “นิรันดร์สุดยอดไปเลย ข้าจะพยายามไล่ตามเจ้าให้ทันให้ได้”
นิรันดร์แทบอยากจะร้องไห้ออกมาเสียประเดี๋ยวนั้น เหตุใดศิษย์ที่รักของเขาถึงไม่หวั่นไหวต่อเขาบ้างนะ นางเพียงแค่ต้องการไล่ตามเขาให้ทัน แล้วล้ำหน้าเขาไปให้ได้ นี่มันไม่เหมือนกับที่เขานึกคิดจินตนาการเลยสักนิด
มู่เฉียนซีเ
