ึงแม้เด็กน้อยจะไม่ได้รักเขาจนสุดหัวใจ ทว่าเขาก็เป็นคนที่นางชอบอย่างแน่นอน นิรันดร์เองก็รู้สึกเบิกบานใจเป็นอย่างยิ่ง
ผลปรากฏว่าฉู่หลีกล่าว “ศิษย์น้องกล่าวได้ถูกต้อง เพียงแต่เขาก็เป็นคนหลายใจที่สุดเช่นกัน ไม่มีคำว่าเป็นหนึ่งในนั้น”
นิรันดร์กล่าวด้วยความโกรธ “ฉู่หลี ข้ากับเจ้าต้แงตายกันไปข้างหนึ่ง! ไม่ใช่ว่าเจ้าไม่ชอบพูดจาหรอกหรือ? เหตุใดจึงไม่รู้จักหุบปาก!”
เมื่อถูกหักหน้าเป็นครั้งที่สอง นิรันดร์ก็ได้เดินดุ่ม ๆ เข้าไป แล้วเตรียมจะจัดการฉู่หลีให้แตกหักกันไปข้าง
ปัง!
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยท่าทางจนปัญญา “โม่ซวน เจ้ามีความรู้สึกแตกสลายกับคนที่เจ้ารู้สึกชื่นชอบและนับถือหรือไม่ ตอนที่ข้ารู้จักเขาในครั้งแรก ข้าก็รู้สึกแบบนั้น แต่พอคุ้นชินแล้วก็ไม่เป็นไร”
ไป๋เจ๋อหัวเราะแล้วกล่าว “คนที่มีพรสวรรค์กว่าผู้อื่นก็ย่อมมีนิสัยแปลกประหลาดไม่เหมือนผู้อื่น เรื่องนี้ข้าพอเข้าใจได้”
“ยังไม่รีบกินยาเข้าไปอีก เจ้าคงอยากจะอยู่กับสภาพร่างกายร่อแร่ของเจ้าในตอนนี้ต่อไปกระมัง!” มู่เฉียนซีกล่าว
“อืม!”
ผลปรากฏว่า ทุก ๆ คนพบว่ายาลูกกลอนขั้นเทวะเก้าชั้นที่นักปรุงยาระดับเทพขั้นที่เก้าหลอมขึ้น ถูกโม่ซวนกลืนลงท้องไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
มีคนกล่าวขึ้น “ได้ยินมาว่าร่างกายของคุณชายโม่ซวนอ่อนแอมาก อายุขัยไม่ยืนยาว ยาลูกกลอนที่นักปรุงยาผู้นั้นหลอมขึ้นอาจจะช่วยเขาไม่ได้ก็ได้!”
“การที่จะช่วยคนแบบนี้ได้ ก็แทบจะเป็นอะไรที่ต้องพลิก
