โม่ซวนกล่าวเยาะเย้ย “วิธีการเชิญของตระกูลตานช่างป่าเถื่อนขึ้นทุกครั้งจริง ๆ! ข้าเองก็นับว่าได้มีประสบการณ์ถูกเชิญแบบใหม่เช่นกัน”
“แม่นางมู่ไม่ยินยอมหรือ? ข้าว่าเจ้ากำลังโอ้อวดในสิ่งที่ทำไม่ได้อยู่นะ!”
มู่เฉียนซีกล่าว “แน่นอนว่าข้าต้องไม่ยินยอมอยู่แล้ว ข้าไม่มีเวลามากนักหรอก! เจ้ารู้หรือไม่ว่าในเวลาหนึ่งชั่วยามข้าสามารถกลั่นยาลูกกลอนออกมาได้มากเท่าไร ข้าสามารถทำรายได้เป็นผนึกซวนและนำไปซื้อสมุนไพรวิญญาณได้มากเท่าไร?”
“ข้าไม่มีเวลาจะมาตรวจสอบเรื่องนี้กับท่านหรอกนะ พวกท่านตระกูลตานคงต้องตรวจสอบเรื่องนี้เอง!”
ท่าทางและการกระทำของมู่เฉียนซีหยิ่งยโสเป็นอย่างยิ่ง ทว่าก็มีคนจำนวนไม่น้อยที่รู้ว่าสิ่งที่นางกล่าวมานั้นเป็นความจริง!
ในครานั้นนางได้แข่งขันหลอมยากับคุณหนูใหญ่ตระกูลตาน ทว่านางก็สามารถหลอมยาลูกกลอนระดับขั้นศักดิ์สิทธิ์ออกมาได้อย่างรวดเร็ว
“หากไม่มีพวกเจ้าอยู่ด้วย แล้วตระกูลตานของข้าจะตรวจสอบเรื่องนี้อย่างไร?”
“นั่นมันก็เรื่องของพวกท่าน ตอนนี้ข้าต้องการสิ่งของที่ข้าประมูลมาได้ อย่างไรก็ขอให้ตระกูลตานนำออกมาให้ข้าด้วย! หากไม่อาจเอามาให้ข้าได้ เช่นนั้นลูกสาวสุดที่รักของท่านก็คงจะน่าเวทนาไม่น้อย” ทันใดนั้นดาบวายุก็ปรากฎขึ้นอย่างรวดเร็ว จากนั้นคมดาบวายุก็เฉือนผ่านด้านข้างลำคอของคุณหนูตานไปเล็กน้อย
“อา อา อา!” คุณหนูใหญ่ตานตกใจจนแข้งขาอ่อนยวบไปในทันที ร่างอันบอบบางของนางโอนเอนไปมา ไร้ซึ่
