งภาพลักษณ์อันสง่างามไปโดยสิ้นเชิง
ราวกับว่าดาบวายุจะสามารถเฉือนลำคอของนางและคร่าชีวิตนางไปได้ทุกเมื่อ
นางร้องตะโกนด้วยท่าทางน่าเวทนา “ท่านพ่อ…ท่านพ่อ…ช่วยข้าด้วย นำสมุนไพรวิญญาณไปให้นาง! รีบเอาไปให้นาง แล้วให้นางรีบไสหัวไปซะ!”
“ฮือ ฮือ ฮือ! พวกเราไม่ได้ทำของปลอมนะ! ทั้ง ๆ ที่พวกเรา…พวกเรา…”
“……”
ในฐานะที่นางเป็นถึงคุณหนูใหญ่ตระกูลตาน นางจึงถูกผู้อื่นเยินยอและเอาอกเอาใจมาโดยตลอด และไม่เคยต้องเผชิญหน้ากับอันตรายเช่นนี้มาก่อน
แล้วในครานี้นางก็ถูกมู่เฉียนซีข่มขู่จนแทบจะเสียสติ อีกทั้งยังพูดจาจนเกือบจะเผยการกระทำอันต่ำช้าของพวกเขาออกมาอีก
ผู้นำตระกูลตานก็หน้าถอดสีไปในทันที “เจ้ารีบหุบปากเดี๋ยวนี้!”
“ท่านพ่อ ข้าเป็นลูกสาวของท่านพ่อนะ ข้าเป็นลูกสาวคนเดียวของท่านพ่อนะ ท่านพ่อจะใจดำกับข้าแบบนี้ไม่ได้! ข้าอายุยังน้อย ข้ายังไม่อยากตาย…”
“แม่นางมู่ เจ้าอย่าฆ่าข้าเลยนะ! ข้าสามารถคืนความบริสุทธิ์ให้เจ้า คืนความบริสุทธิ์ให้หอหมอปีศาจได้…”
มู่เฉียนซีกล่าว “ได้สิ! หากเจ้าพูดมาให้ชัดเจน ข้าก็จะไม่ฆ่าเจ้า”
“หุบปาก!” ผู้นำตระกูลตานตะคอกออกไปด้วยท่าทีโกรธเกรี้ยว
ทว่าเขาก็ไม่อาจห้ามปรามคุณหนูตานได้ ที่แท้ตอนที่ตระกูลตานเอาสมุนไพรวิญญาณของมู่เฉียนซีไป พวกเขาก็ได้ใช้ยาลูกกลอนชนิดหนึ่งที่เตรียมมาตั้งแต่เนิ่น ๆ มาขโมยวิญญาณของสมุนไพรวิญญาณเหล่านั้นไป จากนั้นก็ใส่ร้ายป้ายสีความผิดให้หอหมอปีศาจ
ทุก ๆ คนรู้สึก
