ู่บ้าง ดังนั้นจึงไม่คิดสังหารพวกเขาทิ้งแต่อย่างใด
มู่เฉียนซีชี้ไปยังคนที่อ่อนแอที่สุดในกลุ่ม “เจ้าก็แล้วกัน เจ้าจงกลับไปบอกผู้นำตระกูลตาน ว่าให้คุณหนูตานของพวกเจ้าเตรียมยาลูกกลอนมาให้มากพอ แล้วให้ข้าซื้อสมุนไพรวิญญาณจนกว่าจะพอใจ! ไม่อย่างนั้นละก็ ข้าคงทำได้เพียงชดเชยด้วยชีวิตของพวกเจ้าแทน”
พวกเขาจ้องมองมู่เฉียนซีด้วยท่าทางหวาดกลัว อีกฝ่ายไม่ได้เค้นถามแม้แต่คำเดียวว่าผู้ใดส่งพวกเขามา แล้วนางทราบได้อย่างว่าตระกูลตานเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้?
มู่เฉียนซีกล่าว “นี่มันเป็นอะไรที่เดายากอย่างนั้นหรือ? วันนี้ข้าได้ยั่วยุตระกูลตานเข้า นอกจากพวกเขาแล้วยังจะเป็นฝีมือของผู้ใดได้อีก? ไสหัวไปซะ!”
คนที่ถูกมู่เฉียนซีเลือกก็รีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นในทันที ส่วนพวกที่เหลือก็ไม่อาจคาดเดาเส้นชะตาชีวิตของตนเองได้เลย พวกเขาจึงรู้สึกอึดอัดใจเป็นอย่างยิ่ง!
ทันใดนั้นร่างสีแดงก็ปรากฏขึ้น ผู้มาเยือนก็เป็นจูเชว่พอดี!
“ซีซี สนุกพอแล้วหรือยัง? ข้ามารับเจ้าแล้ว!”
“ไปกันเถอะ! ส่วนคนเหล่านี้ให้คนมาคุมตัวไว้ก่อน!”
“ได้!”
…
“อะไรนะ?” เมื่อคุณหนูตานได้ฟังคำที่คนผู้นั้นกล่าวมาแล้ว นางก็รู้สึกโกรธเป็นอย่างยิ่ง
ดังนั้นนางจึงส่งคนฝีมือดีอีกกลุ่มหนึ่งออกไป ทว่าพวกเขาก็หาตัวมู่เฉียนซีไม่เจอแล้ว และไม่รู้ด้วยว่านางหายไปที่ใด?
ความกดดันจากทุก ๆ คนไม่เพียงพอที่จะทำให้ตระกูลตานยอมแลกค่าตอบแทนที่สูงขนาดนั้นได้ หากจะกล่าวว่าคุณ
