หนูใหญ่ของพวกเขาเกิดป่วยในวันรุ่งขึ้น ไม่ว่าจะไร้ยางอายหรือไม่ก็ย่อมหลีกเลี่ยงได้อยู่ดี
ทว่าการที่พวกเขาส่งผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์จำนวนหนึ่งไป นางก็ไม่เชื่อเป็นอันขาดว่าตระกูลตานจะไม่สนใจชีวิตของคนเหล่านี้
หากไม่สนใจจริง ๆ เกรงว่าพวกเขาคงทำให้ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ที่คอยอารักษ์ขาตระกูลตานผิดหวังเป็นอย่างยิ่ง!
เนื่องด้วยเหตุนี้เองคุณหนูตานจึงรีบมาตามเวลาที่นัดหมายอย่างรวดเร็ว อีกทั้งยังนำยาลูกกลอนจำนวนไม่น้อยมาอีกด้วย
เพียงแต่สายตาที่ทอดมองไปยังมู่เฉียนซีนั้นเปี่ยมล้นไปด้วยความโกรธแค้นเป็นอย่างยิ่ง นางเอ่ยถาม “เจ้ามันไร้ศีลธรรม!”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “คุณหนูตานช่างเย้าเล่นเก่งจริง ๆ การที่กลางดึกกลางดื่น มีคนส่งคนมาลอบสังหารข้าไม่ไร้ศีลธรรม แต่กลับเป็นข้าที่ไร้ศีลธรรมแทน?”
“เจ้าจะปล่อยคนของข้าเมื่อไร!”
“เมื่อซื้อจนพอใจแล้วข้าก็จะย่อมปล่อย!”
มู่เฉียนซีไม่ได้ขาดแคลนยาลูกกลอนแต่อย่างใด เพียงแต่การที่ให้ผู้อื่นจ่ายยาลูกกลอนแทนนั้นจะดีกว่า แล้วนับประสาอะไรกับตระกูลตานที่ไม่เป็นมิตรกับหอหมอปีศาจมาโดยตลอด
ทุกครั้งที่ซื้อมู่เฉียนซีก็จะได้สมุนไพรวิญญาณกลับมาเป็นกอง คุณหนูตานรู้สึกเจ็บปวดราวกับถูกกรีดดวงใจ
มีสมุนไพรวิญญาณราคาสูงลิบลิ่วหลายชนิดที่แม้กระทั่งตัวนางเองก็ไม่อาจทำใจซื้อได้ ผลปรากฎว่ากลับถูกเจ้าเด็กบ้านี่กวาดเรียบจนไม่เหลือหลอภายในชั่วพริบตา
สาม
