เมื่อได้ยินว่าดอกเยว่เซิง มู่เฉียนซีก็พุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว และพลันนั้นก็ได้เห็นดอกไม้สีเงินที่เหี่ยวเฉาช่อหนึ่ง
ดอกเยว่เซิงที่แปรเปลี่ยนเป็นเหี่ยวเฉาเช่นนี้ ความจริงไม่ได้มีประโยชน์อะไร และอาจจะถูกทิ้งอย่างขยะไร้ค่าเมื่อใดก็ได้
ในเมื่อมีทะเลสาบวิญญาณของศาลานิรันดร์อยู่ การจะฟื้นคืนดอกเยว่เซิงที่เหี่ยวเฉาเช่นนี้ให้กลับคืนสู่สภาพเดิมนั้นก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “เจ้าต้องการเอาสิ่งนี้ไปแลกยาอะไรหรือ?”
“นี่คือดอกเยว่เซิงที่เป็นสมุนไพรวิญญาณระดับสุดยอด ข้าต้องการที่จะแลกเป็นยาลูกกลอนขั้นศักดิ์สิทธิ์เม็ดหนึ่ง หรือก็คือยาลูกกลอนซวนเซิง”
“ได้ ไม่มีปัญหา!” มู่เฉียนซีตอบตกลงอย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่ามันจะดูไม่คุ้มค่าเลยก็ตาม
แต่สำหรับนางแล้ว ถึงจะเป็นยาลูกกลอนซวนเซิงหนึ่งร้อยเม็ดก็ถือว่าคุ้มค่าอยู่ดี
“รอเดี๋ยวก่อน ดอกเยว่เซิงนี้คุณหนูอย่างข้าต้องการแล้ว เจ้าออกไปซะ!” สาวน้อยสวมชุดคลุมยาวสีเหลืองอ่อนคนหนึ่งพาองครักษ์ที่แข็งแกร่งกลุ่มหนึ่งพุ่งเข้ามาอย่างเอิกเกริก
นั่นก็เนื่องจากว่า นางบังเอิญได้ยินคำว่าดอกเยว่เซิงนี้เข้าเสียแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ดอกเยว่เซิงนี้ ข้าไม่ยอมปล่อยให้ผู้อื่นเป็นแน่”
“หากไม่ใช่เพราะตระกูลตานของพวกข้า งานชุมนุมแลกเปลี่ยนสมุนไพรวิญญาณครั้งใหญ่นี้คงไม่มีทางถูกจัดขึ้นมาได้อย่างแน่นอน! ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะไม่รู้จักผิดชอบเช่นนี้ ช่อดอกไม้เล็ก
