เพื่อฝึกฝนอย่างสันโดษ ก็ไม่ต้องกลัวเรื่องที่ทำให้ตระกูลตานต้องขุ่นเคืองใจแล้ว
“ข้าสามารถให้ท่านพ่อของข้ากลั่นได้!” คุณหนูตานกล่าว
“ขออภัยด้วยคุณหนูตาน ข้าต้องการให้จ่ายเดี๋ยวนี้เท่านั้น” ชายชราผู้นั้นกล่าวปฎิเสธ
เขามองไปทางมู่เฉียนซีพลางกล่าวพร้อมรอยยิ้มจนตาหยี “ตกลงขายเจ้า!”
เมื่อยาลูกกลอนซวนเซิงจำนวนยี่สิบเม็ดถึงมือ และมู่เฉียนซีก็ได้รับดอกเยว่เซิงมาแล้วเช่นกัน จากนั้นนางจึงเอาดอกเยว่เซิงไปปลูกในมิติอย่างดี รอหลังจากที่มันฟื้นฟูกลับมาแล้ว ถึงจะสามารถเอาไปสกัดยาได้
และชายชราผู้นั้นก็วิ่งหายลับไปด้วยความรวดเร็ว เมื่อได้รับยาลูกกลอนซวนเซิงมามากมายถึงเพียงนั้นแล้ว ถึงจะไม่ได้ขายสมุนไพรวิญญาณที่เหลือเหล่านั้นก็ถือว่าได้กำไรมหาศาลแล้ว
และเสี่ยวอู่ก็ได้บอกนางอีกครั้งว่าที่ไหนมีสมุนไพรวิญญาณอะไรอยู่ ในตอนที่มู่เฉียนซีกำลังเตรียมตัวจะไปซื้อ ปรากฏว่าคุณหนูตานผู้นั้นกลับเรียกลูกน้องของนางมาขวางทางมู่เฉียนซีเอาไว้เสียก่อน
“เจ้ายังไม่ได้รับอนุญาตให้ไป! เจ้าไปไม่ได้!” คุณหนูตานกล่าวอย่างโกรธเคือง
สายตาของฉู่หลีที่คอยเฝ้าอยู่ข้างกายของมู่เฉียนซี ส่องประกายเย็นยะเยือกสว่างวาบออกมา และเตรียมที่จะโจมตีอยู่ตลอดเวลา
“ที่ตัวข้ายังมียาลูกกลอนอื่นอีก ขอเพียงเจ้ามอบดอกเยว่เซิงให้กับข้า ต่อให้เจ้าต้องการสิ่งใดข้าก็จะเอามาแลกกับเจ้า เป็นอย่างไร? นี่ถือว่าสาวน้อยเช่นเจ้าได้เปรียบแล้วนะ”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่
