ให้กับเจ้าก่อน”
ผู้นำตระกูลมีสมบัติที่หรูหราอยู่มากมาย แต่ทว่ามู่เฉียนซีรู้ดีว่าอะไรคือสิ่งของที่เหมาะสมกับโม่ซวนมากที่สุด
มู่เฉียนซีได้หยิบเอาหม้อยาใบหนึ่งออกมา กลิ่นอายของหม้อยาใบนี้ดูเหมือนว่าจะแข็งแกร่งกว่าหม้อศักดิ์สิทธิ์ห้าธาตุเล็กน้อย ทั้งม่านแสงทั้งหกสีนั้นยังสว่างไสวพร่างพราว ซึ่งดูสวยสดงดงามมากอีกด้วย
หม้อยานี้มัน!
จูเชว่กล่าวด้วยความประหลาดใจ “หม้อยานี้ รูปแบบนี้ คงไม่ใช่หนึ่งในหม้อเลียนแบบที่อยู่ระหว่างถ่ายทอดของหม้อเทพนิรันดร์ อย่างหม้อผลึกแก้วหกสีหรอกนะ!”
โม่ซวนกล่าวอย่างเห็นพ้องต้องกันว่า “น่าจะเป็นหม้อผลึกแก้วหกสีจริง ๆ”
มู่เฉียนซีกล่าววว่า “นิรันดร์ ข้าอยากจะเอาหม้อผลึกแก้วหกสีนี้มอบให้แก่โม่ซวน ได้หรือไม่?”
“มันเป็นของศิษย์ที่รักแล้ว ในเมื่อศิษย์ที่รักบอกว่าได้ก็คือได้นั่นแหละ”
เขาก็ไม่อยากที่จะแย่งชิงความโปรดปรานกับคนอื่นเช่นกัน ถ้าศิษย์ที่รักของเขาเอาอีกสามอันที่เหลือออกมามอบให้ด้วยก็ยิ่งดี และหากเขาทำวิธีนี้ได้ละก็เขาก็จะสามารถครอบครองศิษย์ที่รักเอาไว้แต่เพียงผู้เดียวได้แล้ว
ภายในใจของนายท่านมีความคิดที่อันตรายเช่นนี้ ทำให้สันหลังของชิงมู่และพรรคพวกรู้สึกเย็นวาบขึ้นมาเลยทีเดียว
โม่ซวนผงะไปเล็กน้อย “จะ…เจ้าอยากจะมอบมันให้ข้าหรือ?”
“ในฐานะที่เป็นนักปรุงยา แน่นอนว่าจะต้องมีหม้อยาที่ดี และเขาก็เหมาะกับเจ้า!”
“แต่ว่ามันล้ำค่าเกินไป!” เมื่อมีมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพเช
