่นนี้ปรากฏออกมา จะต้องมีคนแย่งชิงอย่างดุเดือดเป็นแน่ และมันก็เป็นเรื่องยากที่จะได้มาครอบครอง
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “มันล้ำค่ามาก แต่ข้าก็มีหม้อเทพอยู่หลายอันแล้ว จะทิ้งไว้ก็ไม่มีประโยชน์ เช่นนั้นข้าจึงมอบให้กับคนที่เหมาะสมจะดีที่สุด! อีกทั้งหลิวหลียังเป็นของที่เป่ยกงจั๋วมอบให้ เมื่อเห็นมันแล้วก็อดทำให้ข้านึกถึงเป่ยกงจั๋วขึ้นมาไม่ได้ ดังนั้นจึงไม่ค่อยได้เอามาใช้เลย”
“ฮืออออ! หลิวหลีมันไร้ประโยชน์ ทำไม่ได้เหมือนอย่างเสี่ยวจิ่ว ฮืออออ! หลิวหลีผิดไปแล้ว!” แล้วหม้อผลึกแก้วหกสีก็ร้องไห้ขึ้นมาอีกคน
“เจ้านายสามารถหาเจ้านายคนใหม่ให้ข้าได้ ข้าดีใจมาก เจ้านายคนใหม่ท่านรับข้าไปเถิด!” แต่ไม่นานหลิวหลีก็หยุดร้องและเข้ามาเกาะติดโม่ซวนทันที
เนื่องจากว่าความสามารถของตนเองนั้นอ่อนแอ และทำเรื่องผิดพลาดจนเกือบทำให้เจ้านายต้องตกอยู่ในอันตรายซึ่งหลิวหลีก็ได้แต่โมโหมากมาโดยตลอด ถึงมันจะถูกทิ้งให้อยู่ในตำหนักเย็นมันก็จะไม่บ่นเลยสักคำ
หากเจ้านายเห็นมันแล้วคิดถึงเจ้าคนชั่วผู้นั้นแล้วละก็ มันก็ยินยอมที่จะออกไปให้ไกลจากเจ้านายเอง
ในเมื่อมู่เฉียนซีพูดมาถึงเพียงนี้แล้ว โม่ซวนจึงทำได้แค่เพียงรับมันไว้
เขากล่าวว่า “ข้าจะไม่ทำให้หม้อเทพนี้ต้องเสียเปล่าอย่างแน่นอน”
“ซีซีข้าอิจฉาแล้วนะ เจ้ามอบของขวัญให้ซวนแล้วไม่เห็นมอบให้ข้าบ้างเลย” จูเชว่กล่าวกับมู่เฉียนซีด้วยท่าทางที่เศร้าสร้อย
มู่เฉียนซีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งพลางกล่
