ู่ในยามานานขนาดนี้ ทว่ากลับไม่เปื่อยยุ่ยแต่อย่างใด
จูเชว่และโม่ซวนต่างก็ตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง บุรุษที่แช่อยู่ในของเหลวสีโปร่งใสผู้นี้ละม้ายคล้ายคลึงกับเป่ยกงจั๋วที่พวกเขาได้พบเจอในเขตสัตว์ร้ายเป็นอย่างยิ่ง มีเพียงจุดเล็ก ๆ เท่านั้นที่ไม่เหมือนกัน
โม่ซวนกล่าว “พวกเขาทั้งสองมีหน้าตาคล้ายกันมาก”
“เสี่ยวไป๋ยังมีอีกนามหนึ่ง นามว่าเป่ยกงหาน เพียงแต่เขาไม่ชอบนามนี้ก็เท่านั้น”
เขามีนามของราชวงศ์เป่ยกงอันสูงส่งอยู่กับตัว ทว่านามนี้กลับไม่มีผู้ใดทราบ แม้กระทั่งจูเชว่ผู้รอบรู้ข่าวสารก็ยังไม่ทราบ
นามนี้ คนผู้นี้ดูเหมือนจะถูกลบออกจากราชวงศ์เป่ยกงไปแล้ว
“จากรูปร่างหน้าตานี้ พวกเจ้าเองก็ลองคาดเดาสถานะระหว่างพวกเขาดูสิ?”
โม่ซวนกล่าวตอบ “เป็นพี่น้อง เกรงว่าจะเป็นฝาแฝดด้วยกระมัง แต่ก็ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่ามีคนคนนี้อยู่ด้วย
ทั่วทั้งดินแดนซวนเทียนนอกจากมู่หลินหลางผู้มากความสามารถแล้วก็คือเป่ยกงจั๋ว องค์รัชทายาทเป่ยกง
มีคนจำนวนไม่น้อยที่ใช้คำที่งดงามน่าฟังที่สุดในใต้หล้าไปบรรยายเขา เรียบเรียงเล่าขานจนเขาราวกับเป็นตำนาน เป็นโอรสสวรรค์ที่ยากนักจะได้พบเจอ
ทว่ากลับคาดไม่ถึงว่าเสด็จพี่ผู้เป็นฝาแฝดของเขาจะเงียบหายไปอย่างไร้เงาเช่นนี้
มู่เฉียนซีกล่าว “ส่วนความเป็นมาเป็นไปของข้า ตัวข้าเองก็มีความลับอยู่หลายอย่างที่ไม่อาจบอกพวกเจ้าได้ แต่การที่พวกเจ้าเสี่ยงอันตรายต่อสู้กับเป่ยกงจั๋วเคียงข้างข้าในครั้งนี้ ทำให้
