ในครั้งแรก ก็ถูกแยกจากกันเป็นเวลานานมากแล้ว หลังจากก็ถูกโลกขวางกั้น สุดท้ายก็ยังมาถูกเมืองของราชวงศ์หนึ่งมากั้นขวางไว้อีก นานเหลือเกินถึงจะได้พบกัน นางจึงทนที่จะจากไปเช่นนี้ไม่ได้
“เจ้าหนูนี่ไม่ใช่คนธรรมดา ตอนที่เจ้ายังไม่ได้ใช้พลังจิตวิญญาณก่อนหน้านี้เขาก็มีแนวโน้มที่จะแย่งชิงร่างกลับมาได้อยู่แล้ว หลังจากที่พลังจิตวิญญาณเพียงเล็กน้อยของเจ้าทำให้เขาที่ชื่อว่าเป่ยกงจั๋วผู้นั้นบาดเจ็บสาหัสได้แล้วเขาก็แย่งร่างคืนกลับมาได้ แล้วเขาจะถูกกำจัดอย่างง่ายดายได้เช่นไร ตอนนี้เขาปลอดภัยที่สุดแล้ว ทั้งยังอยู่บนสถานะที่ดีที่สุด และเป่ยกงจั๋วผู้นั้นก็ไม่อาจที่จะปล่อยร่างที่สอดคล้องกันอย่างสมบูรณ์แบบเช่นนี้ไปได้ง่าย ๆ หรอก”
“แต่เจ้าดันไปเชื่อคำพูดข่มขู่เช่นนั้นของเขาเสียก่อน และทนไม่ไหวจนต้องลงมือเช่นนี้!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “แม้ว่าจะต้องทำมันอีกครั้ง หรือแม้จะรู้ว่าเป่ยกงจั๋วไม่มีทางทำให้ตนเองตาย แต่ข้าก็ยังจะเลือกเช่นเดิมอยู่ดี”
นิรันดร์กล่าวด้วยรอยยิ้ม “ในเมื่อศิษย์ที่รักไม่ยอมไป เช่นนั้นข้าจะจัดการเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ให้ก่อน จากนั้นเจ้าค่อยคุยกับเจ้าหมอนั่นก็แล้วกัน!”
เขาเปลี่ยนเป็นคนใจกว้างเช่นนี้ตั้งแ