ต่เมื่อใดกัน เมื่อนิรันดร์กล่าวจบในตอนนี้ก็ได้แต่ประณามตนเองอยู่ในใจ
สำหรับคนที่ตนเองชื่นชอบแล้ว เขาเป็นคนที่คิดเอาแต่ใจมาก แล้วนับประสาอะไรกับศิษย์ที่รักที่เขาชอบมากถึงเพียงนี้กัน
แต่ทว่าเมื่อเห็นศิษย์ที่รักที่ทำเรื่องบางอย่างเพื่อใครคนหนึ่งก่อนหน้านี้ เขาก็ทนไม่ได้ที่จะทำให้นางไม่มีความสุข
นิรันดร์ถือโอกาสนี้ขึ้นไปสูงบนท้องนภา และพูดกับยอดฝีมือใต้บังคับบัญชาของพวกเขาที่ตั้งค่ายกลอยู่ข้างล่างเหล่านั้นว่า “พวกเจ้า…ถอยออกไปให้หมด ข้าผู้นี้อารมณ์ไม่ดี จะเริ่มเปิดการโจมตีแล้ว”
ดูเหมือนว่าอากาศจากบริเวณโดยรอบจะถูกระบายออกไปแล้ว และหลังจากนั้นก็มีพลังอันน่าสะพรึงกลัวโหมกระหน่ำเข้ามา
ชายผู้นี้แม้แต่สัตว์ร้ายโบราณฉีฉยงยังสามารถจัดการได้ มันจึงทำให้พวกเขากระวนกระวายใจเป็นอย่างมาก
นิรันดร์ไม่ใช่พิฆาตวิญญาณ ความจริงแล้วเขาไม่ได้กระหายเลือด แต่ทว่าคนเหล่านี้ได้สมรู้ร่วมคิดทำชั่วกับเป่ยกงจั๋วผู้นั้นทำให้ศิษย์ที่รักของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงเพียงนี้ เช่นนั้นคนเหล่านี้จำต้องตายไปเสียให้หมด
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จูเชว่ ไป๋เจ๋อ สั่งให้พวกเขาถอยออกมา”
“ได้!”
คนอื่น ๆ ต่างพากันถอยกลับไป และหลังของพวกเขาก็เต็มไปด้วยเห
