?” เป่ยกงจั๋วกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เป่ยกงจั๋ว เจ้ากำลังพูดจาเหลวไหลอะไรอยู่? เหมือนกัน มันเหมือนกันตรงไหน?
“เช่นนั้นข้าก็จะทำให้เจ้ายอมแพ้ไปซะ! พลังป้องกันที่แข็งแกร่งเช่นนี้ ข้าจะคอยดูสิว่าเจ้าจะอดทนไปได้อีกนานสักเท่าใด?”
ครืน ครืน!
คนทั้งสองเริ่มปะทะกันกลางเวหา คนขอบเป่ยกงจั๋วกล่าว “พรสวรรค์ของผู้หญิงคนนี้ช่างน่ากลัวจริง ๆ องค์หญิงมู่หลินหลางไม่อาจเทียบนางได้เลย”
“แต่น่าเสียดายที่ไม่รู้จักดีชั่วเอาเสียเลย บ้าบิ่นทำตัวสุดโต่ง แม้กระทั่งพระชายาของราชวงศ์เป่ยกงก็ไม่คิดจะครอบครอง นั่นเป็นถึงตำแหน่งจักรพรรดินีของราชวงศ์เป่ยกงเชียวนะ”
“…”
จูเชว่ได้ยินเช่นนั้นก็กล่าวออกไปด้วยท่าทางขุ่นเคืองเป็นอย่างยิ่ง “พูดจาเหลวไหล!”
“ผู้เฒ่าจู หากท่านไม่ลงมือ ข้าจะแขวนคอฆ่าตัวตายเดี๋ยวนี้” จูเชว่แหงนหน้าตะคอกขึ้นบนท้องฟ้าด้วยท่าทางโกรธเกรี้ยว
“คุณชาย แขวนคอฆ่าตัวตายมันน่าเกลียดมาก ๆ เลยนะ ลิ้นก็ต้องห้อยออกมา เจ้าอยากตายแบบนั้นหรือ? สถานการณ์ในตอนนี้ถึงแม้พวกเราจะยื่นมือไปช่วย ก็คงพลิกสถานการณ์กลับมาไม่ได้ พลังป้องกันของเด็กน้อยนั่นแข็งแกร่งมาก ๆ คงจะไม่เป็นอะไรหรอก…”
“อะไรคือไม่เป็นอะไร! นี่
