่เจ้ายอมรับข้า เจ้าจะต้องรู้สึกว่าข้าดีกว่าหานมากอย่างแน่นอน” เป่ยกงจั๋วเผยรอยยิ้มที่ดูอบอุ่นและเอาใจใส่เป็นอย่างยิ่งออกมา
มู่เฉียนซีกล่าวเย้ยหยัน “องค์รัชทายาทเป่ยกง เจ้ารู้หรือไม่ว่าหน้าของเจ้าหนากว่ากำแพงเมืองเสียอีก”
จูเชว่กล่าวเยาะเย้ย “องค์รัชทายาทเป่ยกง หากเจ้าบอกว่าสามารถข่มพลังให้อยู่ในระดับผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตระดับสูงได้ ข้าก็ยังรู้สึกนับถือที่เจ้าใจกว้าง ฮึ ฮึ ฮึ! แต่ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับต่ำนั้นมันรังแกกันเกินไปจริง ๆ”
แน่นอนว่าเป่ยกงจั๋วไม่ใช่คนประเภทที่จะถูกกระตุ้นจนเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำ เขามักจะชอบให้ทุกสิ่งอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของเขามาโดยตลอด
การที่พลังของผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับต่ำสามารถเอาชนะมู่เฉียนซีได้นั้นไม่ควรค่าแก่การพูดถึง ทว่าผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตระดับสูงนั้นไม่เหมือนกัน อีกทั้งมู่เฉียนซีผู้นี้ก็มีไพ่ตายที่คาดไม่ถึงจำนวนมาก
มู่เฉียนซีกำกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณไว้แน่นแล้วกล่าว “มังกรเพลิง ครั้งนี้ต้องสู้กันสักตั้งแล้ว”
“อื้ม!”
ภายในชั่วพริบตา เปลวเพลิงสีแดงฉานก็ระเบิดขึ้น
ไม่เพียงแต่ธาตุอัคคีเท่านั้น มังกรวารี
