!
ร่างของฉู่หลีกระเด็นลอยออกไปไกล แล้วกระแทกเข้ากับต้นไม้ต้นใหญ่อย่างรุนแรง
คนของพวกเขาเกือบจะบาดเจ็บล้มตายกันไปหมดแล้ว จูเชว่หัวเราะเย้ยหยันตนเอง “ดูเหมือนพวกเราจะประเมินเป่ยกงจั๋วต่ำเกินไปแล้ว พลังของราชวงศ์เป่ยกงแข็งแกร่งมากจริง ๆ”
ทุก ๆ คนถูกช่วยกลับไปหมดแล้ว นับว่ายังสามารถรักษาชีวิตน้อย ๆ เอาไว้ได้ ทว่ามู่เฉียนซีนั้นกลับไปไหนไม่ได้
“พวกเจ้าสองคนยังไม่รีบไปอี.ก!” มู่เฉียนซีกล่าว
“ซีซี ข้ายังสู้ไหว! อย่างไรเสียยาลูกกลอนที่เจ้าเตรียมไว้ให้พวกเราก็มีเพียงพออยู่แล้ว” จูเชว่กล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
ไป๋เจ๋อกล่าว “หากเจ้าตาย ข้าเองก็ไม่รอด”
ขณะนี้มู่เฉียนซีถูกโอบล้อมจนไม่อาจหนีไปไหนได้ เป่ยกงจั๋วจึงกล่าวขึ้นมาว่า “ซีเอ๋อร์ ข้าได้ให้เวลาเจ้าคิดพิจารณามานานมากแล้ว เจ้าคิดได้แล้วหรือยังว่าเจ้าจะตกลงหรือไม่ตกลง?”
มู่เฉียนซีกล่าว “คนมากรังแกคนน้อย เป่ยกงจั๋ว เจ้าและข้ามาสู้กันตัวต่อตัวสักครั้งเป็นอย่างไร?”
เป่ยกงจั๋วกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “ย่อมได้อยู่แล้ว ใช้กำลังของตัวเองสยบผู้หญิงที่ตัวเองอยากจะสยบ”
“ข้าสามารถข่มให้พลังของข้าอยู่ในระดับผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับต่ำได้ จริง ๆ แล้วเพียงแค
