เฉียนซี ข้าผู้นี้ถูกเจ้าหลอกเสียแล้ว โชคดีที่ข้าตัดสินใจกระทำการเสี่ยงภัยครั้งสุดท้ายนั่น มิเช่นนั้นคงหมดหนทางที่จะบีบบังคับให้เจ้าปรากฏตัวออกมาได้เป็นแน่”
“เป่ยกงจั๋ว เจ้ายังคงหน้าไหว้หลังหลอกเหมือนเดิมเลยนะ!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชา
เป่ยกงจั๋วกล่าวอย่างไม่เคืองโกรธว่า “ข้าไม่อยากที่จะใช้กำลังกับเจ้าเลยจริง ๆ ขอเพียงเจ้าตอบตกลงที่จะเป็นคู่หมั้นของข้า และมอบเขาให้ข้า วันนี้ข้าก็จะไม่ทำร้ายเจ้า”
ร่างสีดำร่างหนึ่งพุ่งทะยานออกมา และฉู่หลีก็จู่โจมเป่ยกงจั๋วอย่างไร้มารยาททันที ทั้งยังลงมืออย่างโหดเหี้ยม โดยไร้ความเมตตาเลยแม้แต่น้อย
ฉู่หลีคิดอยากที่จะสังหารชายผู้ที่มาคุกคามศิษย์น้องของตนเองผู้นี้เสีย
ตูมม!
เป่ยกงจั๋วและฉู่หลีเริ่มต่อสู้กันอย่างดุเดือด
เป่ยกงจั๋วกล่าวด้วยรอยยิ้ม “มัวแต่ตะลึงอะไรกันอยู่? ไม่ว่าอย่างไรวันนี้ก็จะต้องเชิญพระชายาในอนาคตของข้ากลับไปยังวังเหนือให้จงได้”
“องค์รัชทายาทเป่ยกง พระชายาในอนาคตของพระองค์คือมู่หลินหลาง ไม่ใช่ซีซีของข้าเสียหน่อย ช่างเป็นกระต่ายหมายจันทร์เสียจริง ๆ” จูเชว่กล่าวอย่างโกรธเคือง
เปลวเพลิงที่ร้อนระอุปะทุออกมา แม้ว่าในเวลานี้จูเชว่จะยังไม่รู้ถึงสถานการณ์ที่ชัดเจนว่าเป็น
