งจั๋วทำลายร่างกายของเสี่ยวไป๋ได้อย่างไรกัน
ทันใดนั้น สายลมโดยรอบดูเหมือนว่ากำลังก่อตัวขึ้นมา
ความจริงแล้วภายในใจของนิรันดร์ไม่เห็นด้วยเป็นอย่างมาก ให้ร่างเจ้าหมอนั่นขาดวิ่นจนกลายเป็นเศษผ้าไปเสียเลยก็ยิ่งดี
แต่ทว่าศิษย์ที่รักของเขาเป็นผู้ออกคำสั่งด้วยตนเอง ตัวเขาจะไม่ทำก็คงเป็นไปไม่ได้
“ออกไป!”
นิรันดร์พุ่งทะยานออกไปด้วยความเดือดดาล จากนั้นก็ได้กระแทกสัตว์ร้ายโบราณฉีฉยงจนกระเด็นออกไปอย่างรุนแรง
ร่างสีดำร่างหนึ่งพุ่งทะยานออกมา และคนผู้นี้ก็มีรูปร่างหน้าตาที่งดงามมากเช่นกัน เพียงแต่เมื่อเขายืนอยู่กับนิรันดร์กลับหม่นหมองลงไปอย่างเห็นได้ชัด
เขามองไปยังนิรันดร์พลางกล่าวว่า “นายท่าน ไม่เจอกันนานเลยนะ”
“ฮืออออ! นายท่าน...” ในเวลานี้ เป่ยกงจั๋วไม่ได้จับหม้อศักดิ์สิทธิ์ห้าธาตุเอาไว้อีกแล้ว เช่นนั้นจึงทำให้หม้อศักดิ์สิทธิ์ห้าธาตุกระโจนเข้าไปหานิรันดร์ด้วยความตื่นเต้น
“ออกไป!” นิรันดร์กล่าวอย่างเย็นชา
และเพียงไม่นาน เจ้าสัตว์ร้ายโบราณตนนั้นก็พุ่งเข้ามาจู่โจมอีกครั้ง
เป่ยกงจั๋วไม่ใช่เป้าหมายในการโจมตีของมันอีกต่อไป เช่นนั้นเขาจึงพุ่งตรงไปทางมู่เฉียนซีทันที เป่ยกงจั๋วจ้องมองไปที่ใบหน้าของคนแปลกหน้าพลางกล่าวว่า “มู่
