ะเขาแน่ใจว่าตนเองนั้นจะไม่ตาย เพราะแน่นอนว่า สุดท้ายแล้วตัวเขาเองก็หวงแหนชีวิตของตนเองเป็นที่สุดเช่นกัน
เป่ยกงจั๋วไม่อาจตายได้ แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าร่างกายของเสี่ยวไป๋จะไม่เกิดปัญหานี่
พื้นที่ที่เดิมทีเต็มไปด้วยความเขียวขจีมีชีวิตชีวา ในเวลานี้ต้นไม้ใบหญ้าทั้งหมดพลันเหี่ยวเฉาลง คนเหล่านั้นกำลังหลบหลีกการโจมตีของสัตว์ร้ายโบราณอย่างน่าตื่นตาตื่นใจ และบนเสื้อคลุมสีเงินนั้นก็มีรอยสีแดงของเลือดขยายเป็นวงกว้างมากขึ้นเรื่อย ๆ
“โฮกก!”
และเกมไล่ล่าในขณะนี้ สัตว์ร้ายโบราณก็เล่นจวนจะเบื่อเต็มทนแล้ว
เสียงคำรามเพียงครั้งเดียว ก็สามารถทำให้คนลอยละลิ่วออกไปได้แล้ว
เขี้ยวของมันเปลี่ยนเป็นคมกริบมากขึ้นเรื่อย ๆ และเป่ยกงจั๋วผู้นี้ก็ได้ตรงเข้าไปปะทะกับคมเขี้ยวนั้นอย่างไม่ลังเล อีกทั้งหน้าอกก็พุ่งเข้าใส่เขี้ยวที่คมที่สุดด้วย
เจ้าสัตว์ร้ายโบราณที่พึ่งคืนชีพไม่เข้าใจการกระทำทั้งหมดของมนุษย์ผู้นี้เลยสักนิด แต่ทว่าหากสามารถกลืนกินพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งของมนุษย์ผู้นี้ได้โดยเร็ว นั่นก็คงจะเป็นเรื่องที่ทำให้มันมีความสุขเรื่องหนึ่งอย่างแน่นอน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “นิรันดร์…”
นางทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว นางจะสามารถทนเห็นเป่ยก
