ขณะนั้นเองมู่เฉียนซีก็ได้นำหม้อวิญญาณนิรันดร์ออกมาใช้เตรียมปรุงยา
“น้องซีเออร์ นี่เจ้า…เจ้าจะปรุงยาหรือ?”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “จูเชว่น่าจะเชื่อใจเจ้ามาก ๆ! เจ้าเองก็รู้ว่าข้าคือหมอปีศาจ”
เหยียนรู้สึกร้อนใจอยู่ไม่คลาย ถึงแม้น้องซีเอ๋อร์จะเป็นหมอปีศาจ ทว่าสถานที่แห่งนี้ก็อันตรายเกินไป ไม่เหมาะแก่การปรุงยาอย่างแน่นอน
ฉู่หลีคอยปกป้องอยู่ข้างกายมู่เฉียนซีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาไม่ยอมปล่อยให้ซากสัตว์เน่าเหล่านี้ทำลายมู่เฉียนซีได้แม้แต่น้อย
และเหยียนเองก็ได้ทุ่มเทสุดกำลังเช่นกัน
มู่เฉียนซีใช้เวลาในการปรุงยาสั้นเป็นอย่างยิ่ง ทำให้เหยียนอดไม่ได้ที่จะสงสัยในชีวิต นางรู้สึกว่าตนเองไร้ประสบการณ์ไร้ความรู้เป็นอย่างยิ่ง นี่เป็นครั้งแรกที่นางเห็นคนปรุงยาภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ได้
มู่เฉียนซีโยนขวดยาขวดหนึ่งให้กับฉู่หลีและเหยียนพลางกล่าว “นำขวดยาวขวดนี้โยนขึ้นไป จากนั้นก็เตรียมการป้องกันไว้ให้ดีแล้วลงมือโจมตีได้เลย!”
ปัง ปัง ปัง!
ครืน ครืน ครืน!
เมื่อโยนขวดยาขึ้นไปแล้ว ขวดยาที่กระแทกเข้ากับซากนกเน่าเหล่านั้นก็ได้ระเบิดขึ้นในทันที ส่วนขวดที่ถูกบรรดาซากนกเน่าทำให้แตกก็ได้ระเบิดขึ้นเช่นกัน
ครึก ครึก…
