ปัง ปัง ปัง!
ซากนกเน่าเหล่านี้ได้รับบาดเจ็บแล้ว โดยเฉพาะบริเวณปีกของมันที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสที่สุด พวกมันที่ไม่อาจบินต่อไปได้ ก็ตกลงมาจากฟากฟ้าในทันที
เหยียนกล่าวด้วยความตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง “ผลลัพธ์ของมันดีเกินคาดจริง ! ฮ่า ฮ่า ฮ่า! พวกมันไม่รอดแน่ ๆ!
นางเพียงแค่โยนขวดเหล่านั้นขึ้นไปกลางท้องฟ้า ในระยะเวลาไม่นานก็สามารถกำจัดซากนกเน่าเหล่านั้นไปได้จนหมดสิ้น
นกซากศพเหล่านี้อาศัยจุดอ่อนของผู้คนที่เข้ามาซึ่งไม่สามารถเหาะเหินกลางอากาศได้ และไม่สามารถใช้สัตว์วิญญาณบิน ได้ตั้งตนเป็นใหญ่ ทว่าเมื่อมันตกลงมาแล้ว ความน่าเกรงขามก็ลดลงไปในทันที
ครืน ครืน ครืน!
พวกเขาทั้งสามอาศัยโอกาสในตอนที่ซากศพนกไม่อาจทำการโจมตีได้ จัดการพวกมันจนราบคาบไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อจัดการพวกมันเสร็จเรียบร้อยแล้ว มู่เฉียนซีกลับเก็บนกซากศพจำนวนหนึ่งมาใส่ไว้ในหีบ เหยียนจึงเอ่ยถาม “น้องซีเออ๋ร์ พวกมันน่ารังเกียจจะตายไป จะเก็บพวกมันกลับมาทำไม?”
“ความสามารถในการย่อยสลายของพวกมันเป็นอะไรที่พิเศษ ถึงยามนั้นข้าจะศึกษาพวกมันดูสักหน่อย บางทีอาจจะสามารถปรุงยาหรือยาพิษที่มีพลังย่อยสลายได้มากกว่านี้ก็ได้”
มุมปากของเหยียนกระตุกขึ้นเล็กน้อย นางก
