ายไปมากมายทั่วทั้งเมือง ซึ่งยากต่อการจัดการเป็นที่สุด!
เพียงแต่ว่าคราวนี้ สำนักหลางซิงมีความมุงมั่นที่จะต่อสู้กับจูเชว่อย่างเอาเป็นเอาตาย
และด้วยความล้มเหลวในครั้งนี้ ได้ทำให้ทั้งสองสำนักใหญ่เกิดความเสียหายอย่างหนักหน่วง ดังนั้นจึงไม่ได้ส่งคนไปสร้างปัญหาตามท้องถนนอีก
ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงมาถึงเมืองหนานหวางได้อย่างราบรื่น และเมืองหลวงแห่งนี้ยังเป็นเมืองทางตอนใต้ที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดของราชวงศ์ตงหวงอีกด้วย
หลังจากที่เข้ามาในประตูเมืองแล้ว มู่เฉียนซีก็ยิ่งสามารถสัมผัสได้ถึงความเจริญรุ่งเรืองของตลาดแห่งนี้ ที่มีร้านรวงต่าง ๆ มากมายเต็มไปหมด
เหยียนกล่าวว่า “น้องซีเอ๋อร์ หากว่าเจ้ายังไม่เหนื่อยแล้วละก็ พวกเราออกไปเดินเล่นกันเถอะ! เจ้าชื่นชอบหรืออยากหยิบอะไรก็เอาไปได้เลย ข้าจะจ่ายให้เจ้าทั้งหมดเองดีหรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าไม่กลัวว่าข้าจะทำให้เจ้ายากจนหรืออย่างไร เมื่อถึงตอนนั้นเจ้าอาจจะยากจนถึงขนาดต้องไปขายเรือนร่างเลยก็ได้นะ”
“น้องซีเอ๋อร์ดูถูกข้ามากเกินไปแล้วจริง ๆ” เหยียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ด้วยเหตุนี้ มู่เฉียนซีและเหยียนจึงได้ไปซื้อของ และตรงไปยังร้านขายยาตามสถานที่ต่าง ๆ ในที่สุดเหยียนก็ตระหนักถึงพลังก
