นซีจึงกล่าว “น้องซีเอ๋อร์จะบอกข้าได้หรือไม่ว่าเขาคือใคร? เป็นคนแบบไหน? นามว่าอะไร? ตราบใดที่ราชวงศ์เป่ยกงยังมีคนผู้นี้อยู่ ข้าจะพยายามสืบให้อย่างสุดความสามารถ”
“เพียงแค่คอยจับตาเป่ยกงจั๋วไว้ก็พอ”
นางปีศาจเหยียนเป็นสหายของโม่ซวน และเป็นลูกสมุนของจูเชว่ พฤติกรรมและการกระทำของนางตลอดการเดินทางได้ทำให้มู่เฉียนซีไว้วางใจนาง ทว่าเรื่องของเสี่ยวไป๋ก็เป็นอะไรที่ซับซ้อนจนเกินไป
เนื่องจากคนที่นางต้องตามหานั้นคือเป่ยกงจั๋ว
“น้องซีเอ๋อร์คงจะไม่ได้รอให้เป่ยกงจั๋วกลับออกมาจากการบำเพ็ญตบะ แล้วเข้าไปปะทะกับเขาซึ่ง ๆ หน้าหรอกนะ?”
“ข้าดูโง่เง่าถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?” การที่เข้าไปปะทะกับเป่ยกงจั๋วโดยตรงนั้น นอกจากจะไม่สามารถช่วยเสี่ยวไป๋ได้แล้ว ยังเป็นการเดินเข้าไปติดกับเองอีกด้วย
“อืม! เมื่อมีข้าอยู่ ข้าก็ไม่ปล่อยให้น้องซีเอ๋อร์ทำเรื่องโง่ ๆอยู่แล้ว! น่าอิจฉาคนที่ทำให้น้องซีเอ๋อร์ต้องเป็นห่วงจนไม่กลัวที่จะต้องเป็นศัตรูกับองค์รัชทายาทเป่ยกงจริง ๆ เลย คนผู้นั้นเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายล่ะ?” เหยียนกล่าวด้วยท่าทางสงสัยเต็มประดา
“ผู้ชาย!” มู่เฉียนซีกล่าวตอบ
“งามสู้ข้าได้หรือไม่?”
“งามกว่าเป่ยกงจั๋วเสียอีก แล้วเจ้าคิดว่
