อ๋อร์ ยามข้าร่ายรำงดงามหรือไม่?”
นางร้อนเร่าดั่งเปลวไฟ ใบหน้างามหยาดเยิ้ม ปฏิเสธไม่ได้ว่าเหยียนนั้นงามและมีเสน่ห์น่าดึงดูดเป็นอย่างยิ่ง
มู่เฉียนซีก็ไม่ได้โกหกนางแต่อย่างใด มู่เชียนซีพยักหน้าแล้วกล่าว “อืม! งามมาก!”
แววตาของเหยียนเหลียนเจียแฝงไปด้วยรอยยิ้ม นางดีใจราวกับว่าจะเหาะเหินขึ้นไปบนท้องนภาได้ก็มิปาน
“ข้าดีใจจริง ๆ ข้าดีใจมาก ๆ ที่น้องซีเอ๋อร์บอกว่าข้างาม”
“ข้าขอตัวไปจัดการเจ้าพวกขวางหูขวางตาเหล่านั้นก่อน!”
กริ๊ง!
เมื่อเหยียนเหลียนเจียลงมาบนพื้นแล้ว เสียงกระดิ่งกังวานใสก็แว่วดังขึ้นอีกครั้ง
นิ้วเรียวยาวชี้ไปที่ร่างไร้วิญญาณของสัตว์ประหลาดคร่าชีวิตเหล่านั้นแล้วกล่าว “อืม! ในตัวพวกมันมีผลึกสีดำอยู่ จงควักออกมา ของสิ่งนี้จะทำให้พวกเจ้าได้ฝึกฝน และทำให้ศักยภาพของพวกเจ้าพัฒนาได้เร็วขึ้นอีกด้วย รีบไปเร็วเข้า!”
ไปควักผลึกสีดำออกมา จากนั้นก็ไปฝึกฝน
ในขณะนั้นเองปีศาจสาวผู้เลือดเย็นก็ได้กลับมาอยู่ข้างกายของมู่เฉียนซีแล้ว
นางโน้มใบหน้างามเข้าประชิดมู่เฉียนซีแล้วกล่าว “น้องซีเอ๋อร์ชมว่าข้างามเช่นนี้ เป็นเพราะมีใจให้ข้าใช่หรือไม่? พวกเรามาลองดูสักหน่อยดีหรือไม่!”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้นไม่หยุด นา
