คร่าวิญญาณเหล่านั้นได้เข้าขากันเป็นอย่างยิ่ง และดูเหมือนว่าผลึกสีดำนี้จะไม่ส่งผลกระทบใด ๆ ต่อฉู่หลีเลยแม้แต่น้อย ฉู่หลีสามารถดูดซับพลังวิญญาณจากข้างในผลึกสีดำได้อย่างไม่สะทกสะท้านแต่อย่างใด
ช่างน่าอิจฉาเสียจริง! ผลึกสีดำชิ้นนั้นมีพลังแข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง หากได้สั่งสมพลังอันแข็งแกร่งนั้นแล้ว ก็คงเป็นอะไรที่มหาศาลเป็นอย่างยิ่ง
มู่เฉียนซีเองก็กำลังใช้อยู่เช่นกัน นางโยนผลึกสีดำไปให้เหยียนแล้วกล่าว “หากดูดซับพลังไปเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าให้ดีนอกจากพวกเราแล้ว เจ้าก็อย่าให้บุคคลที่สี่รู้ก็แล้วกัน”
เหยียนเหลียนเจียกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “ข้าเป็นคนของน้องซีเอ๋อร์แล้ว น้องซีเอ๋อร์ว่าอย่างไรข้าก็ว่าเช่นนั้น”
ระหว่างทางพวกเขาก็พบเจอคนอื่น ๆ ไม่น้อย คนเหล่านั้นก็อดไม่ได้ที่จะถูกเหยียนเหลียนเจียดึงดูด ผลปรากฏว่าเพียงนางส่งยิ้มให้พวกเขาเล็กน้อย ก็ราวกับว่าวิญญาณของพวกเขาได้ล่องลอยออกไปไกลแสนไกลแล้วก็มิปาน
“ไปหาหญ้าโลหิตมังกรมาให้ข้า! ได้ยินหรือไม่!”
“แม่คนงามวางใจได้ ข้าจะหาหญ้าโลหิตมังกรมาให้แม่นางเยอะ ๆ อย่างแน่นอน!”
“ข้าจะไปหาเดี๋ยวนี้!”
“……”
เมื่อคนเหล่านี้ถูกชักจูงวิญญาณ พวกเขาก็ฟังคำของเหยีย
