เขาไม่สามารถตามหามู่เฉียนซีเจอได้อย่างง่ายดาย นั่นก็เป็นเพราะว่ามู่เฉียนซีมีเหยียนเหลียนเจียเป็นผู้นำทางให้ เช่นนั้นจึงสามารถหลบหลีกสายตาของสำนักหลินเยว่และสำนักหลางซิงได้อย่างง่ายดาย
และครานี้เป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่เมืองหนานหวาง แต่เป็นเมืองหนานอู่
เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ตั้งอยู่ในเขตชายแดนของดินแดนทางทิศใต้เป็นสถานที่ซึ่งเดิมทีแล้วไม่ได้มีความโดดเด่นเท่าไรนัก แต่เนื่องจากว่ามีสมบัติโผล่ออกมาจากรอยแตกของมิติบ้างเป็นครั้งคราว จึงทำให้ที่แห่งนี้รุ่งเรืองมากขึ้นเรื่อย ๆ และมีผู้คนเข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ ด้วย
เหยียนเหลียนเจียกล่าวว่า “พวกเราต่างก็เหนื่อยล้าจากการเดินทางมาเป็นเวลานาน เกาะหนานอู่เป่าคงจะไม่ปรากฏออกมาให้เห็นในเร็ว ๆ นี้ น้องซีเอ๋อร์ พวกเราไปหาโรงเตี๊ยมพักผ่อนกันสักคืนก่อนดีหรือไม่?”
“อื้ม!”
เหยียนเหลียนเจียได้พามู่เฉียนซีไปยังโรงเตี๊ยมที่ดีที่สุดแห่งหนึ่ง แต่ผลที่ได้หลังจากที่สอบถามก็คือเหลือเพียงสองห้องเท่านั้น
เหยียนเหลียนเจียกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เหลือสองห้องพอดี ห้องหนึ่งเป็นของข้ากับน้องซีเอ๋อร์ ส่วนองครักษ์ก็อยู่อีกห้องหนึ่งก็เรียบร้อยแล้ว!”
“ไม่เอาโรงเตี๊ยมแห่งนี้ เปลี่ยนที่!”
ผลสุดท
