้าย ก็ยังคงตอบกลับมาเช่นเดิม! ถึงจะเปลี่ยนไปสามสี่ที่แล้วก็ยังคงเป็นเช่นเดิม นางคลี่ยิ้มพลางกล่าวอย่างหมดหนทางว่า “ดูเหมือนว่าจะเป็นเพราะข่าวการปรากฏตัวของเกาะหนานอู่เป่า ทำให้ดึงดูดผู้คนมามากมาย จนทำให้ห้องพักขาดแคลนถึงเพียงนี้! เพียงให้น้องซีเอ๋อร์นอนห้องเดียวกันกับข้าก็ไม่ได้อย่างนั้นหรือ? พวกเราต่างก็เป็นหญิงสาว หากจะต้องเสียเปรียบก็ต้องเป็นข้าที่เสียเปรียบ ถึงอย่างไรน้องซีเอ๋อร์ก็เก่งกาจกว่าข้ามากมิใช่หรือ?”
สุดท้ายแล้วพวกเขาก็ไปยังโรงเตี๊ยมที่แรก และจองห้องพักทั้งสองห้องนั้น
เมื่อแผนการเล็กน้อยนี้ของตนเองสำเร็จแล้ว รอยยิ้มของเหยียนเหลียนเจียก็ราวกับนางจิ้งจอกก็มิปาน แต่ผลลัพธ์ก็คือเมื่อตอนที่คิดจะเข้าไปในห้องกลับถูกฉู่หลีเหวี่ยงไปที่ห้องข้าง ๆในทันที
“ข้าจะอยู่ห้องเดียวกับซีเอ๋อร์!”
เหยียนเหลียนเจียกล่าวพร้อมดวงตาที่เบิกกว้าง “เจ้าเป็นผู้ชาย ไม่ได้! แน่นอนเลยว่าไม่ได้!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “อย่างน้อยท่านฉู่หลีก็ไม่ได้มีความคิดที่บิดเบี้ยวเช่นนั้น แต่เจ้า…”
“ให้ตายเถอะ เจ้ามีความสามารถมากมาย ถึงจะมีโรงเตี๊ยมกี่แห่งเจ้าก็สามารถควบคุมจำนวนห้องพักได้อยู่แล้ว” มู่เฉียนซีจ้องมองไปที่สาวงามผู้มีเสน่ห์